The choice is (y)ours: waarom wij verkeerde levens- en carrière keuzes maken

In 2016 begon ik met mijn eerste fulltime baan. Het was mijn leven. Ik vond het geweldig om mijn ‘status’ op LinkedIn te veranderen. Mijn moeder vertelde iedereen over mijn functie. Zelf had ze geen idee wat het betekende. De mensen aan wie ze het vertelde hadden waarschijnlijk ook geen flauw idee. Maar dat maakt niet uit: het is een baan en het klinkt spectaculair!

Van huis heb ik meegekregen dat je werkt om geld te verdienen. Hoe meer geld, hoe beter. Mensen die advocaat, piloot, dokter of bij de bank werken zijn bijzonder. Het allerbelangrijkste is wat andere mensen over je denken. Als je de basis hebt van het leven (huis, baan, geld, kinderen) dan is je leven compleet. En ook hiervoor geldt: hoe meer en groter – hoe beter. Dan heb je status en aanzien. Dan leid je een goed leven, volgens andere mensen.

Ehhh.. hold up folks… vergeten we niet het allerbelangrijkste? Ja, we vergeten: gelukkig zijn.

Uiteindelijk voelde ik mij steeds leger worden. Ik lachte steeds minder en was altijd moe. Mega zombie alert. Ik mistte de zingeving. Waarvoor doe ik het nu allemaal? Wie help ik? Heb ik wel de juiste studie gekozen? Wat vind ik leuk? Wat zijn mijn échte drijfveren? Ik was in de war. Waarom was ik steeds ongelukkiger aan het worden, terwijl het geld op mijn bankrekening groeide? Omdat ik onbewust nooit mijn eigen keuzes had gemaakt.

Waarom maken wij Hindoestaanse vrouwen verkeerde keuzes?

Ik krijg veel vragen van Hindoestaanse vrouwen over het maken van keuzes. Het volgende is er aan de hand:

  • We hebben het gevoel dat we in een sneltrein zitten. Het is nu of nooit. We nemen haastige beslissingen. “Een carrière, dat moet NU. Binnenkort moet ik namelijk al aan kinderen denken, toch?”
  • We hebben het gevoel dat we niet onze eigen keuzes kunnen maken en dat beslissingen worden opgelegd door anderen
  • We hebben het gevoel dat we aan het concurreren zijn, omdat we constant vergeleken worden met anderen. We kiezen voor optie A (terwijl we diep in onze hart optie B willen) om aan de hoge normen en maatstaven te voldoen.
  • We weten niet wat we willen. We weten alleen diep in onze hart wat we niet willen: wat we om ons heen hebben gezien.
  • We kennen te weinig mogelijkheden. We hebben te weinig rolmodellen die ons inspireren en laten zien wat er allemaal mogelijk is.
  • Vanaf kleins af aan worden er bepaalde dingen van ons verwacht, waarvan we niet durven af te wijken.

Ons eigen keuzedilemma

Net als andere Millennials kamp ook ik met deze issues. In de ‘Westerse wereld’ wordt gesproken van een keuzedilemma. Dit betekent het volgende: door een tal van mogelijkheden zien Millennials door de bomen het bos niet meer. En daarnaast willen ze alles hebben, omdat ze van hun ouders hebben mee gekregen dat alles mogelijk is. “We leven in een mooie tijd” wordt er gezegd. “We mogen onze eigen keuzes maken. Het is een luxeprobleem.”

Dit botst dus echt met wat ik om mij heen zie en heb meegekregen. Het is een goed voorbeeld van de kloof tussen de Westerse wereld en Hindoestaanse cultuur. Zo ver zijn wij nog niet, dat wij ‘luxeproblemen’ hebben. Wij hebben nog niet de absolute vrijheid om onze eigen weg te kiezen.

Hoe lossen we onze eigen keuzedilemma op?

  1. Maak geen keuzes voor anderen, want anderen zijn er niet bij wanneer je de consequenties van die keuze moet innen. Stel, je omgeving verwacht van jou dat je advocaat wordt. En je doet dit alleen om ze te pleasen. Je vindt het eigenlijk helemaal niet leuk. Jij bent dan degene die 8 uur lang dikke boeken uit je hoofd moet leren (bij wijze van spreken). Jij bent degene die later meer dan 40 uur per week bezig moet zijn met Rechten. Elke dag. Tot je 68ste. Niemand anders. Ga jij al die uren van je leven verspillen, alleen omdat je vader-moeder-broer-buurvrouw-tante-opa dat van je verwacht? Een dag heeft 24 uur, waarvan ze waarschijnlijk niet langer dan 1 minuut aan jou denken. Daarna gaan ze vrolijk verder met hun eigen bezigheden. Wegen al die ongelukkige uren van je leven op tegen dat minuutje pleasen? Nee. Hetzelfde geldt voor andere beslissingen in je leven zoals scheiden, een relatie beginnen, studiekeuze etc.
  2. Besef dat de norm moet zijn dat je omgeving wilt dat je gelukkig bent.  Waarom zou je mensen om je heen willen hebben, die jou ongelukkig willen zien? Een vrouw is gelukkig als zij haar eigen keuzes mag maken. Er is geen plek voor betweters op volwassen leeftijd: mensen die weten wat goed voor je is, terwijl jij in je hart weet dat je daar ongelukkig van wordt. Er is geen plek voor droom-doorgevers: mensen die vroeger een droom hadden, maar die niet konden waarmaken en daarom verwachten dat jij die voor ze waarmaakt.
  3. Kies voor het proces, niet het resultaat. Als we moeten kiezen, denken we vaak alleen aan het resultaat: onze dierbaren die tegen ons opkijken, onze kennissen die respect voor ons hebben, bakken met geld, de flitsende auto waar je jaloerse blikken mee krijgt bij stoplichten. We vergeten voor het gemak even het proces: lange werkdagen, risico’s nemen, angsten overwinnen, urenlang studeren, lange reistijden etc. Kies daarom voor iets waarvan je weet dat je gelukkig door het hele proces door wilt en kunt om het resultaat te behalen.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s