Why so serious?! Omdat wij als kind de volwassene moesten zijn

Een mens ontwikkelt zich in fases. Je bent een baby, wordt een kleuter; puber; Young adult en uiteindelijk een keer ‘volwassen’. Elke fase heeft zijn eigen kenmerken. De verantwoordelijkheden groeien met de tijd mee. Zo kunnen we ervan uit gaan dat een kleuter gewoon vrij mag spelen met zijn speelgoed en een puber zich kan losmaken van zijn ouders, om opzoek te gaan naar zichzelf.

Volwassen kleuters

Helaas is deze veronderstelling niet waar. In mijn omgeving zie ik vaak dat jonge kleuters (onbewust) opgezadeld worden met ‘volwassen problemen’. Zo wordt bijvoorbeeld de ouderlijke ruzie uitgevochten in het bijzijn van de jonge kleuter. Mocht het op een scheiding uitlopen, vergeten ouders vaak om het kind op de eerste plek te zetten. Ze zijn gekwetst en handelen vanuit eigenbelang of angst. Zo kan het bijvoorbeeld voorkomen dat het kind de vader niet meer mag zien, omdat de emotionele moeder niet verder kan kijken dan haar verdriet. Of het kind moet per se vertellen wat er allemaal bij de moeder gebeurd, zodat de vader stiekem op de hoogte blijft. De ouders gedragen zich als het kind, terwijl de kinderen de volwassen rol op zich nemen.

Volwassen pubers

De puberale fase staat bekend als een verwarrende fase. De jonge puber heeft allerlei normen en waarden aangeleerd van de ouders en nu breekt de tijd aan om zelf op onderzoek te gaan. Tijdens deze ontdekkingstocht kan de puber ondervinden welke normen & waarden niet bij haar passen. Maar wat gebeurd er als er verboden wordt om te ‘puberen’? Dan kunnen Hindoestaanse jonge vrouwen dus nooit losbreken van de ouders en hun eigen identiteit vormen. Je hoort daarom vaak Hindoestaanse vrouwen op leeftijd vertellen dat zij nooit een jeugd hebben gehad. En soms herleven ze hun ‘pubertijd’ op latere leeftijd, als ze zelf kinderen hebben.

Gevolgen

  • Op latere leeftijd merk je dat je niet je eigen leven leidt, maar die van je ouders of familie
  • Je kan niet genieten van de ‘kleine’ dingen in het leven
  • Je kunt niet écht voelen
  • Je voelt je niet verbonden met jezelf
  • Je denkt altijd rationeel na en bent alleen maar in je hoofd bezig
  • Je bent niet gelukkig

80/20: verdeling tussen volwassen & kind

Iedereen heeft het kleine kind nog in zich. Veel Hindoestaanse vrouwen hebben deze alleen onderdrukt, omdat die vroeger nooit gewenst was. Zelf pas ik de 80/20 regel toe. Dit houdt in dat ik 80% van de tijd volwassen ben en 20% van de tijd het kind in me naar buiten komt. Nothing bipolar, I promise!

De volwassen-jij

De volwassen-ik is geweldig tijdens sollicitaties, tentamens, werkmeetings, diepe gesprekken etc. De volwassen versie van jezelf stelt doelen en probeert dromen waar te maken. Het beschermt je tegen gevaar.

Deze versie zorgt er ook voor dat je soms angstig bent. Omdat je teveel hooi op je vork hebt genomen. Of omdat je je gedachten niet kunt ordenen en de wereld op je af lijkt te komen. De oplossing hiervoor? Het kind in jou naar voren laten komen.

Het kind in jou

Kinderen zijn vrij, vrolijk, blij en puur. Het kind in jou helpt je bewust te leven. Denk maar eens terug aan vroeger, toen alles minder erg leek en overthinking niet bestond. Je kreeg een ijsje en kon daar volledig van genieten en opgaan in het moment.

Weet je niet meer waar je van geniet? Of welke studie/baan bij je past? Denk dan maar eens aan waar je gelukkig van werd toen je nog een kind was. En waar je van droomde.

Maak een lijstje met dingen die je leuk vond toen je nog een kind was. Doe deze dingen 20% van je tijd.

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s