#HÏVAN: (Ex) vlogger NATASHA BHOELAI over zwanger zijn en moeder worden

Hi Allemaal,

Mijn naam is Natasha Bhoelai en ben 30 jaar jong! Ik ben geboren in Vlissingen (Zeeuws Meisje) en getogen in hartje Rotterdam (You never walk alone).

Mijn gezin bestaat uit mijn moeder Sandra (47), twee broertjes Soeradj (28) en Sergio (24) en één zusje Melissa (27). Wij schelen allemaal ongeveer 2 jaar van elkaar. Mijn jongste broertje Sergio en ik zijn vanaf zijn geboorte al twee handen op één buik. Mijn andere broertje Soeradj kon ik vroeger niet luchten haha (nu zijn we beste maatjes). En mijn zusje Melissa daar heb ik ook altijd een goede band mee gehad en dat is er nog steeds.

Mijn gezin is voor mij heel belangrijk, juist omdat wij samen zoveel hebben meegemaakt. We staan dag en nacht voor elkaar klaar. We doen bijna alles samen, van uiteten tot aan vakanties. Samen bij mama thuis een spelletjes avond houden. Daar horen ook de in laws bij. Geen problemen tussen ons en onze schoonzussen Adrianne en Shiwani, thank god!  

Op het moment heb ik een relatie van 10,5 jaar met mijn vriend Jeffrey (32). Wij zijn ‘nog’ niet getrouwd en dat vinden wij beiden prima zo. Wij zijn ying & yang, Jeffrey is introvert en ik extravert. Ik zou het niet kunnen volhouden met iemand die net zo ‘druk’ zou zijn als dat ik ben. Wij vullen elkaar goed aan en ook wij maken wel eens ruzie of hebben een discussie. Hoort erbij, elk huisje heeft zijn kruisje.

Mijn dochter Amanah is geboren op 28 november 2017. Mijn zwangerschap was voor mij een hel en heeft heel wat impact gehad op mij als persoon. Maaaaar zeker het mooiste wat ik ooit heb mogen krijgen. Een kind is een geschenk uit de hemel. Amanah is een klein wijsneusje, soms stront vervelend en een pienter meisje. Niks ontgaat haar en ze pakt alles heel snel op, wat ik alleen maar stimuleer. Lekker prikkelen die kleine hersentjes. Als ouders doen wij onze stinkende best om er zo goed mogelijk voor haar te zijn. Ik vind tijd steken in je kind(eren) belangrijker dan overladen met cadeaus. Begrijp mij niet verkeerd, want ook wij verwennen haar met materiaal. Maar materiaal is niet alles. Tenminste zo denken wij erover.

Mijn hobby’s zijn films kijken haha, of je dat een hobby mag noemen. Ik kan uren documentaires kijken of een goeie horror/thriller.

Bij mij zijn een aantal ervaringen levensbepalend geweest:

  • Hier heb ik nog niet over gesproken op mijn kanaal in de tijd dat ik vlogde. Ik zocht naar de juiste timing en wilde daarbij ook niet gezien worden als de vrouw die dat is overkomen. Ik ben veel meer dan dat. Maar hier komt het dan: ik was 7 jaar toen een volwassen man het nodig vond om een klein meisje de trauma van haar leven te geven. Je hoort van kleine meisjes/vrouwen af te blijven!  Hier kom ik nog een keer op terug als ik er klaar voor ben, dan zal ik het uitleggen. Beetje vaag allemaal, dat snap ik.
  • Mijn relatie met Jeffrey. Voor Jeffrey heb ik 1 vriendje gehad waarmee ik intiem ben geweest. Hij was mijn eerste, maar onze relatie was niet gezond voor beiden. Ik was 16 jaar toen ik een relatie kreeg met mijn vorige vriend en 19 jaar toen wij uit elkaar gingen. We waren allebei te jong om bepaalde dingen te begrijpen. Ik heb dan ook geen haat noch dat ik een wrok koester naar mijn vorige vriend. Ongeveer twee maanden na mijn 20e verjaardag zag ik Jeffrey weer na jaren (wij zijn allebei geboren in Vlissingen) en de vonk sloeg meteen over. Ik wist het gewoon: hij is de persoon waarmee oud ga worden. Jeffrey liet mij zien dat het ook anders kan. Hij gaf mij een andere kijk op het leven, andere doelen.  

Waar werk je momenteel?

Op dit moment ben ik werkzaam als beveiligingsbeambte. Hiervoor heb ik een opleiding gevolgd aan het ROC Midden Nederland in Nieuwengein. Daarvoor heb ik de opleiding receptioniste/ telefoniste, boekhouding en secretaresse gevolgd en niet afgemaakt. Ik ben nooit een theorie persoon geweest, doe mij maar praktijk! Ik leer echt heel snel, hoef het maar 1x te zien en ik kan het ook. Hiervoor heb ik gewerkt bij de Belastingdienst/Douane, maar wegens een reorganisatie was het voor mij einde oefening.

Je bent een tijdje vlogger geweest. Hoe ben je begonnen en waarom?

In augustus besloot ik te stoppen met Youtube. De reden hiervan is dat het op een gegeven moment als een verplichting voelde. Als ik dan een keer geen video online had gezet voelde ik mij schuldig. En zo werd het leuke aan het vloggen ook minder. Dit heb ik ongeveer 4 jaar gedaan. Heb ik er spijt van? Nee, alles behalve. Mis ik het? Ja, zeker weten.

Had je verwacht dat men zo positief zou reageren op jouw kanaal?

Ik had echt nooooit verwacht dat er zoveel Hindoestaanse meiden/vrouwen mij hierin zouden steunen. Er is helaas nog veel te veel afgunst onderling in plaats van eenheid. Maar jeetje wat tof en geweldig om te zien dat ik zoveel steun krijg van mijn eigen mensen. Ik voel me vereerd, dankbaar ik kan het niet verwoorden hoe ik mij eigenlijk voel, maar het is positief!

Hoe keek je zelf naar je kanaal?

Het vloggen vond ik super leuk om te doen. Het delen van mijn leven met jullie, alle leuke en minder leuke dingen. Maar mijn kanaal was meer bedoeld om elkaar te steunen. Het positieve naar buiten te brengen. Even heel grof gezegd, ik zou geen Natasha zijn als ik het woordje f*ck of Sh*t niet zou gebruiken haha. Maar iedereen heeft zijn bagage, iedereen maakt sh*t mee in zijn/haar leven. Wil dat dan zeggen dat wij moeten opgeven? Dat ‘het probleem’ jou leven moet beheerst? NEE, wij zijn onze eigen baas en wij bepalen hoe ons leven eruit komt te zien. Door de knoop door te hakken. Dit is wat ik mezelf altijd vraag als ik tegen iets aanloop. Kan ik het probleem oplossen? Ja, oke wat zijn mijn opties? Nee, laat het los en ga verder. Heel makkelijk om dat te zeggen, maar trust me. Soms moet je dingen loslaten, zeker als het je niet omhoog helpt of goed voor je is.

Welke tips heb je voor vrouwen die ook willen beginnen met vloggen?

Blijf ten alle tijden jezelf! Doe je niet voor als iemand anders om gemogen te worden. Jij bent jij, take it or leave it. Ben je gevoelig voor negatief commentaar dan zou ik je het vloggen niet aanraden. Want het kan er heftig aan toe gaan. En als jij het niet van je kan afzetten, dan word het vervelend voor jou. Ik heb zelf al bedreigingen gehad, haat comments/berichtjes. Het is een hele andere wereld waar je in stapt. Velen denken, ah dit stelt niks voor doe ik wel even. Het is veel meer dan tegen je camera praten.

Waar ben je trots op en waarom?

Mijn grootste prestatie is een kind op de wereld brengen, haha dat is echt een schouderklopje waard geweest hoor pff. Uhm en ik denk toch het behalen van mijn rijbewijs, een auto gekocht en een huis. Dat heb ik allemaal zelf gedaan, ondanks dat ik na de 6e keer pas mijn rijbewijs heb gehaald. Geef nooit op!

Hoe zie je je toekomst voor je?

Mijn toekomst, uhm even denken. Weet ik eigenlijk niet, ik laat alles op mij afkomen. Er zal vast genoeg leuke dingen aankomen en minder leuke dingen, maar wat ik wel op het oog heb is een groter huis kopen en er voor zorgen dat wij als gezin zo gelukkig blijven zoals wij nu zijn.

Moederschap

Hoe ben je zelf opgevoed en hoe zou je de opvoeding van je dochtertje omschrijven?

Zelf ben ik heel streng opgevoed. Ik hielp mijn moeder natuurlijk met mijn broertjes en zusje. Dus van school naar huis en van huis naar school. Met vrienden hangen na school zat er niet in. Ik begreep dit nooit, maar het was ook een stukje veiligheid . Mijn moeder had liever dat wij in de buurt waren, waar zij ons kon zien. Een minder dingetje is dat mijn moeder nooit echt met ons inhoudelijk over bepaalde onderwerpen sprak. Zoals gemeenschap, over je lichaam, de hormonen die door je lijf gieren.  Dat is iets wat ik wel met Amanah zal doen. Zij moet weten hoe haar lichaam werkt en wat te doen als zij ooit die stap zal zetten om gemeenschap te hebben. Ik zou het zonde vinden als zij jong moeder zou worden. Ik oordeel over niemand. Mijn moeder was zelf ook jong toen zij mij kreeg. Zolang je kind kan blijven, blijf dat.

En streng ben ik ook voor haar, vallen en opstaan. Huilen mag je doen als je je been hebt gebroken. Klinkt heel cruel, maar ik wil dat ze leert om niet op te geven als er maar even iets gebeurd. Je bent gevallen, oke even een kusje erop en klaar.

Wist je altijd al dat je kinderen wilde?

Of ik altijd kinderen hebt gewild? Nee, naarmate ik ouder werd kreeg ik de smaak van reizen te pakken. En dat is wat ik wilde. Genieten van het leven, reizen, gaan en staan waar ik wilde. En daar paste toen geen kind in, dacht ik. Nu kan ik iets minder maar ik neem Amanah gewoon mee als ik op vakantie wil. En één keer in het jaar ga ik op een stedentrip met mijn moeder en zusje voor 4 dagen.

Zwangerschap

Hoe heb je de zwangerschap ervaren?

Mijn zwangerschap was een hell! Ik voelde me echt rot vanaf het begin. Hing iedere dag boven het toilet, omdat ik niets binnen kon houden. Na de 3e maand voelde ik mij een stuk beter; alles ging prima. Tot de laatste 3 maanden… vanaf toen was het weer een periode dat het minder ging. Ik zou je willen meegeven om jezelf niet te vergelijken met anderen. Jij bent zwanger, het is een verbintenis tussen jou en je kleine wonder. Ik heb het mezelf heel moeilijk gemaakt tijdens en na mijn zwangerschap. Achteraf gezien was dat onnodig geweest, want ik vergeleek mezelf wel met een ander.

Hoe heb je de periode na je zwangerschap ervaren?

Na mijn zwangerschap belande ik in een lichte depressie. Ik was ongeveer 15 kilo aangekomen en omdat ik best kort ben lijk je dus al heel snel opgeblazen. In ieder geval bij mij dan. Ik keek mezelf niet meer aan in de spiegel. Ik vond mezelf niet meer mooi. Dat bleef aanhouden tot ik weer ging werken. Op mijn werk loop ik heel veel, ben geen persoon die stil kan zitten. Toen begon het afvallen echt en in no time was ik de eerste 10 kilo kwijt geraakt! Voor mij was dit de deur die opende om er wat aan te gaan doen. Ik ben gaan opletten op mijn eten. Wat gezonder eten en meer bewegen. Zo nu en dan eet ik iets lekkers anders houd ik het niet vol. Ik hou van lekker eten!

Wat is volgens jou de grootste uitdaging betreft het moederschap? En hoe ga je hiermee om?

Mijn grootse uitdaging tot nu toe is alles combineren. Mijn werkrooster met het thuisrooster. Alles gaat op een strak schema. Anders is het een race tegen de klok. Amanah is geen moeilijk kind, tot nu toe dan. Ze geeft zelf goed aan wat ze wilt en als er wat is. Dat maakt het voor mij makkelijk.

Hindoestaanse cultuur en gemeenschap

Onze gemeenschap heeft mij een andere kijk gegeven op het moment dat ik was begonnen met vloggen. Voor het vloggen vond ik het altijd jammer dat de meeste mensen haat en afgunst hebben naar andere toe. Dat misgunnen en jaloezie is nergens voor nodig. Waarom kunnen wij niet in harmonie met elkaar leven en iedereen in zijn/haar waarde laten. Waarom moet er altijd maar onderling gestreden worden.

Tijdens het vloggen volgden zeker zo’n 80% Hindoestaanse meisjes/vrouwen mij. Toen bedacht ik mij dat lang niet iedereen zo is en er genoeg mensen zijn in onze gemeenschap die ook toe zijn aan verandering. Meisjes/vrouwen die elkaar steunen, gunnen, lief hebben. Wij kunnen beter en dat samen!

Welke drie taboes kunnen belemmerend zijn voor Hindoestaanse vrouwen?

  • Als vrouw zijnde moet je alles voor je man doen. JAAAA DAAAAGGGGGGG. Hier krijg ik kriebels van echt waar. Het is wederzijds respect. Dus ik moet alleen schoonmaken, koken en rustig in een hoekje zitten. Ik kan en wil dit ook niet begrijpen. Jeffrey en ik doen thuis en met de opvoeding van Amanah alles samen.
  • Als iemand een donkere huidskleur heeft dan krijgt die persoon minder tot geen respect. HOE DURF JE! In onze gemeenschap maak ik dit zo vaak mee. Dat een licht getint meisje/vouw niet met een Hindoestaanse donker getinte jongen/man mag thuiskomen en of andersom een licht getinte jongen/man met een donker getinte vrouw. Als dit in mijn directe omgeving gebeurd trek ik altijd mijn mond open. Daarom ben ik ook niet altijd iedereens favoriet. Ik kan niet tegen onrecht!

Als je googelt op “Hindoestaanse Vrouwen” kom je behalve positieve termen zoals ‘succesvol’ of ‘modelburger’ ook termen tegen als: verstikkende omgeving, eenzaam, depressie etc. Hoe kunnen wij dit verbeteren?

Er zijn veel meer dingen waar wij met zijn alle aan moeten werken in onze gemeenschap, maar deze dingen kwamen meteen in mij op. Ik hoop oprecht dat we elkaar meer kunnen helpen. Je weet niet wat er bij iemand thuis speelt of waar iemand mee loopt. Wees liever een luisterende oor dan een ander de grond in te boren. Kom voor elkaar op, durf je mening te geven (op een respectvolle manier) natuurlijk. Tegen iemand gaan schreeuwen of schelden breng je de boodschap niet over. Wees lief voor elkaar!

#HÏVAN

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s