Santoecha review: Never have I ever VS. Family Karma

Op zoek naar jezelf op televisie

Ik ben gezegend met een jeugd waarin Noraly Beyer en Aldith Hunkar nieuwslezeressen waren. Toch ben ik al heel mijn leven op zoek naar vrouwen zoals ik op tv. Ik ben een van die vrouwen die direct boos haar vuist in de lucht steekt en begint te roepen dat mensen zoals ons nooit in de media te zien zijn. Misschien dat ik daarom journalistiek ben gaan studeren, haha.

Ons neem ik eigenlijk best wel ruim. Dat zijn de niet-Priyanka Chopra’s, mensen uit West-Indië, Surinaams-Hindostaanse vrouwen of gewoon Indiase vrouwen die qua uiterlijk en karakter op ons lijken. Als ik naar de supermarkt loop, springen er geen 25 man achter een lantaarnpaal vandaan met wie ik spontaan begin te dansen.

Kortgeleden zag ik twee trailers voorbijkomen. Family Karma is de eerste reality-tv serie met een gehele cast bestaande uit Indiërs. Never have I ever is een dramedy (drama en comedy) geproduceerd door Mindy Kaling. Deze show heeft raakvlakken met haar eigen jeugd. Voor mij draait het om het feit dat 18 jaar na het uitkomen van de film: Bend it like Beckham, er eindelijk weer mensen op tv zijn die op mij lijken.

De trailer van Never have I ever had na de eerste paar seconden gelijk mijn aandacht te pakken. De hoofdrolspeelster Devi Vishwakumar, (gespeeld door de nieuwkomer: Maitreyi Ramakrishnan) is namelijk een frisse verschijning. Niet het stereotype Bollywoodprinses maar eerder the girl next door. Een alledaags meisje dat aan het puberen is zoals jij en ik toen we nog tieners waren. De weg die je aflegt naar de volwassenheid toe is soms al lastig genoeg. Laat staan dat je ook nog eens eerste generatie Indiaas bent, waardoor je soms het gevoel hebt dat je tussen twee culturen moet kiezen. Daarbovenop verloor ze vorig schooljaar ook nog eens haar vader. Haar verdriet probeert ze te onderdrukken en daarvoor stort ze zich volledig op het upgraden van haar nerdy imago.

Persoonlijk denk ik dat velen zich in deze serie zullen herkennen. Niet enkel desi meisjes maar iedereen met een bi-culturele achtergrond. Want laten we eerlijk wezen: ieder van ons kent van die ‘aunties’ die alleen maar roddelen en velen van ons worden hard gepusht door de ouders om het beste van jezelf naar boven te halen. Ook hebben de meesten van ons een perfecte nicht. Zo eentje die je ouders eigenlijk als dochter wilden hebben, omdat ze overal in uitblinkt. En jij zou haar het liefst een mep willen verkopen. De show spreekt hierdoor een breed publiek aan, maar als je Indiase roots hebt is het net iets leuker doordat je soms in vergelijkbare situaties hebt gestaan (zoals geen sari aan willen trekken omdat het niet lekker zit).

Je kan merken dat de serie bijtijds is. Zo maken de personages geen probleem van queer zijn. Men reageert erop zoals het hoort: iedereen vindt het prima en er wordt geen drama van gemaakt. Wat direct opvalt is dat de cast zeer gemengd van afkomst is, vandaar ook dat bijna iedereen in een interraciale relatie zit. Een van de personages is zelfs afro-Latina, een groep die niet vaak zichtbaar is in de media.

Maar even terug naar de titel van deze recensie en daarbij de vraag of Devi ons vertegenwoordigt. Nee, ik vind van niet. Devi is ons niet. Maar wat is ze wel: een superheldin zonder cape. Een meisje met Indiase roots dat veel lef heeft. Wie stapt er anders op de knapste jongen af om te vragen of hij haar wilt ontmaagden. Ik zou dat niet gedurfd hebben. Nu nog steeds niet, denk ik. Deze show is 15 jaar te laat uitgebracht. Dit had ik namelijk moeten zien toen ik een jaar of 15 was, zodat ik kon inzien dat de gevoelens die ik ervoer normaal waren en dat ik niet vreemd was. Misschien had ik dan ook de belangrijkste les uit deze film eerder geleerd: jongens houden ook van nerdy meisjes.

Hoewel ik laaiend enthousiast was toen ik de trailer van Never have I ever zag, was ik dat niet bepaald toen ik de voorstukjes van Family Karma voorbij zag flitsen. Helaas was ik al bekend met een ander programma van producer Bravo TV: Shahs of sunset. Dat gaat over jonge Iraniërs die voornamelijk in de vastgoed werken. De manier waarop Iraniërs worden geportretteerd heeft kwaadbloed gezet in de Iraanse gemeenschap in de VS. Het zet het oude stereotype neer dat de voormalige bewoners uit Perzië oppervlakkig en op geld belust zijn. Ik hield mijn hart dan ook vast toen ik hoorde dat Bravo TV een programma over desi’s wilde maken. Ik twijfelde even of ik het programma zou bekijken, tot ik erachter kwam dat een lid van de cast half Guyanees is. Hoe vaak zie je nu iemand uit Guyana op tv?

Family Karma gaat over een aantal Indiase families die zich in de jaren ’90 in de VS hebben gevestigd. Als je terechtkomt in een land waar je niet bekend bent met de gewoontes, ga je op zoek naar mensen waarmee je jouw gewoontes deelt. Ook deze Indiërs hebben dat gedaan in Miami. Heel leuk allemaal, maar is dit genoeg om er een realitysoap over te maken? Nee. In principe zou dit iedere vriendenkring kunnen zijn. Met een vriendengroep die zo saai is dat je beter naar een groeiend grassprietje kan kijken, ga je geen kijkcijfer hit creëren.  Daarom pas je als producer typecasting toe. Door middel van typecasten (markante types voor de rollen aannemen) proberen ze een realiteit te kneden.

Waar ik op doel: een van de castmembers is uit de kast gekomen. Het is heel mooi om te zien dat zijn ouders daar open voor staan en dat hij zichzelf kan zijn. Echter heb je geen gaydar of een getraind oog nodig om op te merken dat hij zeker niet de enige queer person in deze serie is. Vandaar dat ik wist dat het getypecast is. Er zitten op z’n minst drie mensen in die queer zijn. Deze personen gaan door het leven als hetero omdat ze niet uit de kast durven te komen. Dit zegt ook indirect wat over de gemeenschap: niet iedereen is al zo ver om mensen die ‘anders’ zijn te accepteren.

Het is een beetje jammer dat Bravo TV niet de moeite heeft genomen om een ander beeld van Indiërs te schetsen dan dat we al kennen. Zo werken de meeste mensen uit de cast in de IT. Mensen met kapotte laptops hebben meer dan eens gevraagd of ik ze kon repareren. Niet omdat ik een IT specialist ben of er zo uitzie. Nee, enkel omdat mijn roots in India liggen. Door telkens dezelfde types op te laten draven op tv, zullen mensen van mij blijven denken dat ik een computerspecialiste ben. De stereotypes zijn overigens ook doorgevoerd in de storyline. Je verloving staat op het spel omdat de schoonfamilies ruzie met elkaar hebben. Hhmmm, waar heb ik dit eerder gezien? Oh ja, nu weet ik het weer: letterlijk in iedere Bollywoodfilm ooit geproduceerd. Komen we eens op tv, neemt niemand de moeite om onze gemeenschap eens goed onder de loep te nemen. Daarvoor in de plaats gieten ze een dynamische gemeenschap in een kant en klaar tv-format.

Persoonlijk vind ik dat je de cast weinig kunt verwijten. Je ziet hoe goed ze hun best doen om de show entertainend te houden. Soms doen ze daarvoor iets teveel hun best. Dat maakt het soms een beetje tenenkrommend. Ik begrijp de castleden hierin volkomen. Komt je gemeenschap eens een keer op tv, dan wil je laten zien dat je cool bent en dat we niet allemaal een soort ‘Rajesh Ramayan Koothrappali’ uit The Big Bang Theory zijn. Ik zou zelf nog verder gegaan zijn en veranderd zijn in het ‘Cash me outside how bout that’-meisje. Of nog erger: ik zou mezelf transformeren in Snooki uit The Jersey Shore. Alles voor hoge kijkcijfers en een tweede seizoen.

Even terug naar de vraag of ik mezelf heb teruggezien in Family Karma. Als ik het vergelijk met Never have I ever, dan heb ik mezelf inderdaad teruggezien. Als je puur kijkt naar de kern van Family Karma dan gaat het over een groep dertigers die over het algemeen goed met elkaar overweg kunnen. Hier en daar wat drama, maar dat heb je in iedere vriendenkring. De serie is trouwens zeker een aanrader als je wilt weten hoe je overkomt op anderen en als je verliefd bent op je beste vriend.

We zijn niet het stereotype computernerd, maar we zijn vast wel het stereotype van iets anders.  Als we heel eerlijk tegenover onszelf zijn, dan weten we eigenlijk niet waarmee we bezig zijn. Op de achtergrond horen we de samenleving, maar vooral onze ouders, zeuren, dat we serieuzer moeten zijn. We worden ouder en ook onze biologische klokken tikken door. Zou Santoecha daarom ook een Anisha kunnen zijn? Ja eigenlijk wel.


Geschreven door Santoecha Rangai

@noshameinmyscargame

Head image found on @family.karma and @neverhaveiever on Instagram

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s