#HÏVAN: Het leven van de daadkrachtige & sociaal bewogen vrouw SUNAINA MOHAN

Wie is Sunaina Mohan?

Ik ben een jonge, proactieve en sociaal bewogen dame van 26 jaar. Ik ben geboren op 2 mei 1994 te Paramaribo, Suriname. Ik woon in het district Commewijne, te ressort Meerzorg en heb veel liefde voor mijn land en mijn district. Mijn hobby’s zijn zingen, lezen, sporten, cultureel, spiritueel en sociaal bezig zijn.

Uit wat voor familie kom je?

Ik kom uit een gezin van 5: mijn ouders, mijn 2 zusters en ik. Mijn ouders kregen eerst mijn oudste zus (Raksha) en daarna een tweeling (Sharisma en Sunaina). Ik ben een tweeling en de jongste in het huis.

Hoe zou je je opvoeding beschrijven?

Mijn opvoeding kan ik het best beschrijven als een typisch Hindoestaanse traditionele opvoeding. Ik ben cultureel-religieus en beschermd opgevoed, waarbij eerbied, respect, gehoorzaamheid, normen en waarden op de eerste plek stonden. Ik kom uit een buurt waar de familie dichtbij elkaar woont, dus ben ook bij hen opgegroeid. Het werd mij sinds jongs af geleerd om een ieder, in het bijzonder de ouderen, met veel respect te behandelen en gehoorzaam te zijn. De normen en waarden die ik kreeg moest ik trachten om te zetten in de maatschappij.

Mijn moeder heeft ons altijd meegegeven: “diploma is je eerste man.” En mijn vader zegt nog steeds “wij geven jullie alle gelegenheid om te studeren. Maak er het beste van.” Studie is altijd op de 1e plek gezet in het huis. Ook is er één zin bijgebleven: “Probeer altijd een ieder bij elkaar te houden. Eenheid maakt macht.” De familie is altijd belangrijk geweest voor mijn ouders en het blijven koesteren van de band die je met elkaar hebt, is enorm belangrijk. Dit heb ik meegekregen en in de praktijk mogen ervaren.

De ondersteuning die ik als kind heb gekregen (en nog steeds krijg) van mijn ouders en zussen is prijzenswaardig. Ik ben mijn ouders enorm dankbaar dat ze mijn vleugels niet hebben afgeknipt en mij de gelegenheid hebben gegeven om mezelf verder te ontwikkelen in het leven. Ze hebben het volle vertrouwen in hun opvoeding en mijn kwaliteiten en geven mij alle ruimte om het beste te bereiken. Ze zijn weliswaar soms overbezorgd, maar ook dat is een uitingsvorm van hun liefde naar hun kinderen toe.

Hoe was je als kind?

Ik ben sinds jongs af heel communicatief en nieuwsgierig geweest. Ik wilde altijd meer weten over alles wat ik tegenkwam. Ik was tegelijkertijd ook gehoorzaam. Ik had min of meer wel de vrijheid om mijn mening te uiten en aan te geven wat ik goed of minder goed vond. Soms durfde ik het niet publiekelijk te doen, omdat ik vreesde dat het misschien niet in goede aard zou vallen bij mensen. Ook op school had ik soms de vrees om fouten te maken, want “wat zouden de andere kinderen dan niet over me zeggen?” Ik dacht te veel aan meningen van anderen, terwijl ik er nog niet van bewust was dat het leven een leerproces is en dat we leren uit onze fouten. Ik was hiernaast super flexibel en deed mee aan sport, zoals voetballen, slagbal, fietsen race etc. Sinds ik me kan heugen heb ik altijd veel vrienden gehad en had ik altijd wat te vertellen.  

Hoe ziet een typische week er bij jou uit?

Een typische week van mij ziet er heel erg druk uit. Dit vanwege het feit dat ik deel uitmaak van een heleboel organisaties, in totaal 7. Ik ben tevens in de afrondende fase van mijn studie, dus dien ik ook daaraan aandacht te schenken. Zoals boven genoemd ben ik een sociaal bewogen mens en ben ik dagelijks op het veld bezig met jongeren, ouders, senioren burgers etc. Als ik me niet op het veld begeef doe ik het werk van huis uit. Ik ben heel vaak bezig met sociaal maatschappelijke vraagstukken en probeer mogelijkheden te zoeken om die op te lossen. Van enkele organisaties maak ik deel uit van het bestuur dus moet ik als trekker het werk naar wens verrichten. Bestuurlijke ervaring heeft mij in elk geval alleen maar rijker gemaakt in kennis, kunde en omgang met anderen.  

Wat studeer je? En waarom heb je hiervoor gekozen?

Ik studeer Geowetenschappen aan de Anton de Kom Universiteit van Suriname. Ik heb voor deze studie gekozen, omdat het zeer avontuurlijk was en mij de mogelijkheid gaf om meer kennis te vergaren over de mijnbouw en petroleumindustrie, wat mij zeer boeide. Een van de belangrijkste redenen was dat deze studie buiten mijn comfort zone lag. Het was heel uitdagend voor mij.  Ik heb deze uitdaging aanvaard en het als een opportuniteit gezien om te groeien. Een van de uitdagingen was om naar het veldwerk of excursies te gaan, vooral in het binnenland. Dankzij het veldwerk/excursies heb ik praktische ervaring op mijn studiegebied mogen opdoen en heel wat skills bijgeleerd, zoals teamwork, timemanagement, efficiency, overleven met hetgeen je bij de hand hebt etc.

Ik heb begrepen dat je actief bent bij verschillende verenigingen. Om welke verenigingen gaat het en wat zijn jouw rollen/werkzaamheden bij die verenigingen?

Ik ben inderdaad actief bij een heleboel organisaties/ verenigingen. Ik zal enkele hierbij bespreken/opnoemen.

Ik ben Voorzitter van Vereniging Jongeren van Commewijne (VJC) (NGO). VJC is een organisatie die bestaat uit jonge, proactieve jongeren van het district Commewijne die zijn samengebundeld en solidair staan voor de algemene ontwikkeling van de jeugd in Commewijne in alle omstandigheden. Hier heb ik een leidinggevende rol, waarbij ik ernaar streef om de vereniging op grotere hoogte te brengen, de gestelde doelen te realiseren en duurzame ontwikkeling te brengen in mijn district. Middels deze probeer ik mij dienstbaar te maken voor mijn district en mijn land.

Ik ben ook politiek actief en ben de voorzitter van het Ressort Campagne Team secretariaat Meerzorg (RCampT Sec. Meerzorg) (VHP). Voor de komende verkiezing ben ik gekandideerd als Ressort Raad (RR) lid van het ressort Meerzorg. Verder ben ik Student lid van de American Association of Petroleum Geologists AAPG Student Chapter Suriname, waar ik ook deel uitmaak van de professional development commissie en probeer te brainstormen en activiteiten te ontplooien die bijdragen aan de professional development van de leden op individueel als chapter niveau.

Tevens ben ik student lid van Student Chapter of Society of Petroleum Engineers Suriname (SPESUR), aangesloten bij Unicef Suriname als volunteer, lid van Shiv mandir bhajan samaaj (waar ik een der zangeressen van ben) en ik maak deel uit van Vereniging Ekta Commewijne, een sociaal, cultureel en religieuze organisatie, waar ik lid ben van de chautaal samaaj en de natak samaaj.

Waarom ben je actief bij verschillende verenigingen en wat zijn jouw drijfveren?

Mijn drijfveren zijn om op sociaal, educatief en ontwikkelingsniveau bezig zijn. Respect, kennis, gelijkheid, harmonie en stabiliteit zijn enorm belangrijk voor een goede toekomst. Het heeft mij altijd geboeid om kennis te vergaren over andere culturen en religiën. Wat mij opviel was dat ik heel vaak raakvlakken zag binnen enkele culturen. Het sociaal contact is tevens van eminent belang voor mij. Ik zou heel graag een positieve verandering teweeg willen brengen, vooral voor de minderbedeelden en mensen in erbarmelijke situatie. Ik ben dagelijks op het veld en merk wat er zich afspeelt in het dagelijks leven van de mens. Daarom dienen wij altijd met veel liefde en respect met ieder om te gaan. Ik zou heel graag willen werken aan duurzame ontwikkeling, zodat niet alleen wij, maar ook de volgende generaties de zoete vruchten ervan kunnen plukken.

Wat kunnen wij de komende 5 jaar van jou verwachten?

In de komende 5 jaren streef ik ernaar om mijn studie af te ronden, een stabiele baan te hebben en de lat hoger te leggen door meer sociale, educatieve en duurzame ontwikkelingsprojecten uit te voeren. Ik zou graag willen bijdragen om mijn land en district op een grotere hoogte te brengen. Ik ben trouwens een mensenrechtenactivist en pleit dat elk mens gelijke rechten en kansen heeft ongeacht ras, gender, kleur, seksuele oriëntatie, cultureel-religieuze en of sociaaleconomische achtergrond. Ik doe mijn uiterste best om meer te kunnen betekenen voor de gemeenschap. Ik blijf in elk opzicht de samenleving met veel liefde en respect dienen.

Hoe zou je de Hindoestaanse cultuur beschrijven?

De Hindoestaanse cultuur is heel rijk en breed voor mij en volgens mijns inziens biedt het de ruimte voor elk individu, ongeacht zijn of haar (seksuele) geaardheid, socio-economische status of religie, om zichzelf te ontwikkelen en liberaal te zijn. De Hindoestaanse cultuur is prachtig en divers in taal, muziek, klederdracht, voedsel, tradities etc. Mijn voorouders hebben hun cultuur aan ons overgedragen en gekoesterd. Ondanks de moeilijke tijden hebben zij ervoor gezorgd dat de cultuur blijft leven en daar ben ik ben heel erg trots op. Daarom moeten wij er zorg voor dragen om onze roots en hetgeen we hebben meegekregen te koesteren en voort te borduren. 

Wat zijn volgens jou de belangrijkste verschillen tussen de Hindoestaanse cultuur in Suriname en Nederland?

De belangrijkste verschillen, die ik heb opgemerkt, tussen de Hindoestaanse cultuur in Suriname en Nederland ligt bij de denkwijze en durf. In Nederland durft men eerder vragen te stellen als er onduidelijkheden zijn en is men kritischer, terwijl men in Suriname de zaken eerder aanvaard (zonder er altijd vragen over te stellen). Ik kan niet een ieder onder een kam scheren en generaliseren zou in deze niet het beste zijn, maar dit is alvast iets wat mij is opgevallen.

Welke drie taboes kunnen belemmerend zijn voor de Hindoestaanse vrouw?

1. Het “manai ka bolie” syndroom. “Wat zullen mensen toch wel over me zeggen?” Het komt te vaak voor dat men eerder eraan denkt wat de wereld over hem of haar zal denken en zeggen. Het is zeker begrijpelijk dat men zijn of haar reputatie, eer en trots niet wil schaden, maar met zulke denkwijzen leven we in een vrees en komen we niet verder. Want wie bepaalt uiteindelijk wat goed is voor een ander?! Als een ieders opinie meerwaarde heeft en we geen eigen keuzes meer kunnen maken is er duidelijk geen zelfvertrouwen en leiden we iemand anders leven. Elk mens is uniek en heeft een ander doel en destinatie.

2. De ongelijkheid die er in enkele huizen heerst tussen een man en een vrouw. In het huishouden is het bijzonder opmerkelijk dat de rol van de man wat anders is ten opzichte van een vrouw. De vrouwen dienen een heleboel regels na te leven in vergelijking tot de man. Ook is het opmerkelijk dat de vrouw eerder de blaam krijgt als er wat misgaat, bijvoorbeeld “Een vrouw dient zo te leven!”, “Heeft je moeder je niets geleerd?!” of “Zeker ligt het aan haar.” Zowel mannen als vrouwen hebben een opvoedende taak en dienen het werk samen te doen. Anno 2020, dankzij de ontwikkelingen, zie ik het aangehaalde wat minder plaatsvinden, maar het neemt niet met zich weg dat deze denkwijze nog steeds in enkele huizen heerst.

3. Dat vrouwen heel vaak verplicht en soms onderdrukt worden om te trouwen en kinderen te hebben, zodat ze een gelukkig leven kunnen leiden. Huwelijk wordt heel belangrijk geacht binnen de Hindoestaanse samenleving, wat begrijpelijk is, maar niet een ieders doel is “huwelijk” in het leven. Elke vrouw moet de kans en vrijheid hebben om haar keuzes te maken en te bepalen hoe en met wie zij gelukkig zal en kan blijven. Adviezen en beste wensen zijn altijd welkom, maar het uitgangspunt is dat we uiteindelijk ernaar streven om gelukkig te leven en dat moet de persoon in kwestie bepalen.

Dit zijn enkele punten die mij zeker zijn opgevallen. Er zal zeker wel een achterliggende gedachte zijn maar de overdracht en interpretatie liggen ver vandaan.

Als je een ding kon veranderen in de Hindoestaanse gemeenschap, wat zou dat zijn?

Als ik een ding kon veranderen in de Hindoestaanse gemeenschap zou dat de denkwijze over de positie van de vrouw zijn. Ik heb mezelf altijd afgevraagd wat de positie van de Hindoestaanse vrouw is binnen de gemeenschap. Is het alleen in de keuken? Of alleen bij de opvoeding van de kinderen? Of alleen achter de man? Het is namelijk zo dat er op enkele plaatsen nog steeds ongelijkheid en onrechtvaardigheid heerst en dat de vrouw minderwaardig wordt beschouwd en behandeld. Een vrouw zou alle vrijheid moeten hebben om vrije meningsuiting te hebben en of vrije keuzes te maken. Een vrouw zou in deze zelf de keuze moeten maken over wat zij voor haarzelf wil. Het jammere is dat vrouwen worden opgelegd om heel wat zaken te aanvaarden, zonder er vragen over te mogen stellen.

Een man en een vrouw zijn twee kanten van dezelfde cent. Als we de cent willen gebruiken in de maatschappij zullen we aan beide kanten evenveel waarde moeten voegen en het in balans moeten houden. Wij maken een belangrijk deel uit van de gemeenschap en een gemeenschap kan nimmer vooruitgaan zonder ons.

Welk advies heb je voor Hindoestaanse vrouwen die mee lezen?

Voor elk een Hindoestaanse vrouw die dit stukje meeleest zou ik willen zeggen om vastberaden en positief te zijn, maar tegelijkertijd te strijden voor gelijke rechten en kansen. Wees eerlijk en oprecht! Het maakt minder uit welke schoenen je aantrekt in het leven, maar juist om welke stappen je neemt, zodat je verder kan gaan.

Een vrouw is een dochter, een zus, een moeder, een vriendin etc. Zij vertolkt een heleboel rollen en doet het met veel liefde. Vergeet niet dat de wereld niet verder kan als er geen vrouwelijke energie aanwezig is. Mocht het op micro of macroschaal zijn, we hebben onze vrouwen nodig.

Als een jonge dame ben ik super positief ingesteld en sta te allen tijden gereed om een helpende hand toe te reiken naar alle mijn super vrouwen. De keuzes die je vandaag maakt zullen effect hebben op je toekomst. Durf om stappen te ondernemen. Durf om op te staan en te streven naar een betere toekomst. Wees het verschil dat jij in de wereld wenst te zien. Je weet maar nooit wie jij in het leven kunt inspireren. Maakt niet uit in welke situatie je staat, ik kijk naar jou en ik ben trots op jou!

#HÏVAN


Dit platform heeft als doel om de positie van de Hindoestaanse vrouwen te versterken in Suriname en Nederland. Het platform heeft meerdere concepten: interviews, een magazine en in de toekomst volgen (internationale) projecten. Het moet een kennisplatform worden, aangezien kennis er mede voor kan zorgen dat vrouwen uit een ongewenste sociale context kunnen bewegen. Het moet een platform zijn waar vrouwen vragen kunnen stellen die ze nergens anders kunnen stellen. De interviews moeten hen inspireren en adviezen geven. De scherpe columns moeten zorgen voor herkenbaarheid en bruikbare adviezen. En de projecten moeten leiden tot zichtbaar resultaat.

>> Lees meer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s