De invloed van Bollywoodfilms op het leven van vrouwen van nu

Bollywoodfilms: toen en nu en de invloed op het leven van vrouwen van nu

Toen: videobanden, DVD’s en Zee TV-kanalen & Nu: streamingdiensten zoals Netflix en Prime Video.

Met een Nana (opa) en Phoepha (oom) die een videotheek runden in Nederland en een moeder die gek was van everything Bollywood, was het voor mij niet meer dan logisch dat ik ook weg was van Bollywoodfilms. Mijn moeder was altijd op de hoogte van de nieuwste films en thuis zaten we regelmatig met het gezin gezellig op de bank films te kijken. De liederen van deze films drongen dagelijks via de tv-speakers onze huiskamer binnen, de kleurrijke scènes lichtten mijn oogjes op en dan die drama en romantiek!

Films zoals Kuch Kuch Hota Hai, Hum Aapke Hain Kaun, Kal No Na Ho, Kabhi Khushi Kabhi Gham, en dat soort drama en romantiek waren mijn favoriet. Dat waren films van ‘mijn tijd,’ maar ook de oudere films zoals bijvoorbeeld Neel-Kamal, Mother India, Mera Naam Joker, Sholay, Dharmatma en bijna alle Amitabh Bachchan films heb ik met veel plezier gekeken.

Enkele weken geleden werd het mij aangeraden om de film Kabir Singh, met Shaheed Kapoor in de hoofdrol, te kijken op Netflix. Een film van Shaheed gaat er altijd wel in voor mij, dus mijn man en ik zetten enthousiast de film op met een bak popcorn op onze schoot. Hoeveel ik ook van Shaheed hou, al snel irriteerde ik me rot aan zijn rol in de film en wilde ik de bak popcorn naar de tv gooien.

Wat mij zo irriteerde en eigenlijk ook alarmeerde, was het feit dat hij zo agressief en respectloos was naar anderen, maar dat hij alsnog werd gerespecteerd en als mannelijk werd gezien en zelfs romantisch. Als kers op de taart werd zijn tegenspeelster ook verliefd op hem (of was het Stockholm syndroom?). Maar waarom kon ik het niet gewoon zien als vermaak en irriteerde ik me zo? Omdat zijn gedrag in de film de Hindoestaanse mannen en vrouwen kan beïnvloeden op een negatieve manier. Mannen kunnen denken dat het agressieve en obsessieve gedrag van Kabir Singh als romantisch en mannelijk wordt gezien. Vrouwen kunnen denken dat dit gedrag normaal en romantisch is of dat ze bang moeten zijn voor mannen die hen zo zullen benaderen in het kader van romantiek. De film kreeg veel kritiek en werd in de media besproken als een film die slechte invloed zou hebben op de maatschappij. Desondanks was dit een film die een hit is geworden in India.

Dit was niet de eerste keer dat een Bollywoodfilm werd bekritiseerd vanwege de behandeling van vrouwen. Misogynie ofwel vrouwenhaat zit diepgeworteld in de industrie. Stalkers worden vaak verheerlijkt, geweld en agressie wordt neergezet als mannelijk en genormaliseerd en zelfs intieme handelingen onder dwang wordt gerechtvaardigd in een relatie. Voor een land dat strijdt tegen de patriarchaat, seksistische stereotypen en eindeloos geweld tegen vrouwen kunnen dit soort films een negatieve invloed hebben op de samenleving.

Naarmate de Bollywood cultuur moderniseerde weerspiegelde dit ook in de Bollywoodfilms. Dit uitte zich in het verwesteren van de kledingstijl (lees: meer bloot) en make-up. In mijn omgeving had Bollywood altijd wel invloed op de Hindoestaanse cultuur. Mijn nichten en neven droegen namelijk ook weleens gekleurde contactlenzen en verfden hun haar zoals een van de acteurs of actrices. Dat is alleen maar leuk. Maar het had ook wel een keerzijde.

Naarmate ik ouder werd, werd ik ook bewuster van de rollen die de actrices vaak kregen en de manier waarop de vrouw werd geportretteerd in films. De kleding en het gedrag van de personages in de films werden voor mij steeds tegenstrijdiger ten opzichte van het beeld over de vrouw die nu nog steeds heerst in India en bij de oudere generatie Hindoestanen in mijn omgeving. Begrijp me niet verkeerd, ik genoot nog steeds van de films en vond de actrices bloedmooi. Maar ik vond het apart dat de vrouwen er in de films soms halfnaakt bij liepen. Het grootste publiek van Bollywoodfilms zit namelijk in India en ik heb begrepen dat de vrouwen zich daar op straat zoveel mogelijk moeten bedekken, omdat mannen zich anders verleid kunnen voelen door hun kleding en uiterlijk.

Ook in mijn jeugd heb ik vaak mee gekregen dat een vrouw zich op een bepaalde manier moet kleden en gedragen. Er werd dan verwezen naar een of andere serie op Zee TV waarin een actrice een voorbeeldige schoondochter was, maar natuurlijk slecht werd behandeld. Zij was voorbeeldig omdat zij gehoorzaamde, alle taken in huis uitvoerde (koken, schoonmaken, etc) – ondanks de onrecht die haar werd aangedaan – nooit tegensprak en er mooi uit zag zonder overdadig make-up en gedoe met haar kapsel. Ik nam de vergelijkingen nooit serieus, want ja het was maar een serie. Later merkte ik dat dit vaak de verwachtingen zijn van anderen ten opzichte van van de Hindoestaanse vrouw, ook nu. Maar hier zal ik over schrijven in mijn volgende column 😉

Ik heb ook het idee dat er in de films van vroeger meer romantiek zat dan in de films van nu. Vroeger werd het verhaal en de romantiek een beetje opgebouwd in de film. Nu worden de personages in de film verliefd op het eerste gezicht en gaat alles juist snel. Vroeger werd er niet eens gekust in films, nu zijn er steamy zoen scènes. I don’t mind, alleen vroeger kon ik wel rustig een film opzetten en die met mijn ouders kijken, haha.

Films met sterke vrouwelijke hoofdrollen zijn er gelukkig ook, zo heb je bijvoorbeeld Mary Kom en Padmaavat, alhoewel het nog niet zo vaak voor komt. Toch valt het mij ook op dat er steeds meer sterkere vrouwelijke personages in de films voorkomen of dat er, net zoals in de film Pad Man en Toilet, aandacht wordt besteed aan de liefde voor de vrouw en wat de hoofdrolspeler ervoor kan doen. Een film waar ik onlangs ook weer van heb kunnen genieten is Motichoor Chaknachoor op Netflix. Een comedy film met romantiek welke ik kan waarderen, lekker simpel en een beetje herkenbaar hoe er word gekeken naar trouwkandidaten voor iemands zoon of dochter.

Door de jaren heen is de manier van het produceren en regisseren van de films veel veranderd. We leven nu in een tijd waarin er steeds realistischer verhalen worden verteld en er meer wordt ingespeeld op de modernisering in Bollywood met de jongere generaties in India en daarbuiten in gedachten. Mijn persoonlijke voorkeur gaat tegenwoordig dan ook uit naar films die herkenbaar zijn en niet denigrerend naar vrouwen toe. Het hoeft niet meteen super realistisch te zijn, als het maar vermakelijk is. Ik heb deze column vooral geschreven vanuit mijn point of view, niet iedereen bekijkt het zoals ik en dat is prima. Mijn man geniet nu bijvoorbeeld meer van Bollywoodfilms dan vroeger, omdat de vecht scènes niet meer zo onrealistisch zijn als voorheen en de films vaak nog mooie liederen bevat. Men mag voor zichzelf bepalen wat hen vermaakt, het is ten slotte entertainment en soms zelfs educatief. Zolang we het maar ons leven niet negatief laten beïnvloeden.

Dank jullie wel voor het lezen van mijn column! Ik ben benieuwd wat jullie interesseert op het gebied van media & news. Zijn jullie filmliefhebber van Bollywood? Hebben jullie aanraders? Kijken jullie ook films puur voor vermaak of hebben jullie een specifieke smaak voor genres of thema’s?

Stay tuned voor mijn volgende column @hivancommunity

Cheryl Ramsoedit

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s