De verandering van de Surinaamse politiek

Op 1 juli 1863 is de slavernij afgeschaft in Suriname en de Nederlandse Antillen. Ik heb bij keti koti (ketenen gebroken) nooit het gevoel gehad van feest. Vrijheid is een goed van iedereen, niet iets wat je terug krijgt. Daarom herdenk ik vandaag de slavernij, erken ik het verleden en maak ik een vertaling naar de toekomst van Suriname.

Vandaag mijn post voor mijn geboorteland, Suriname, en de transformatie die al begonnen is. En om deze transformatie positief vorm te geven hebben wij iedereen nodig.


Ik denk dat we allemaal op de hoogte zijn van de stand van zaken wat betreft de verkiezingen in Suriname… Ook de betrokkenheid van Surinamers in Nederland was merkbaar. We voelen zich met z’n allen verantwoordelijk om de verandering in Suriname verder vorm te geven. En nog een positieve note van mijn kant: ik ben blij om te lezen dat de opkomst goed was.

Zolang je het woord ‘politiek’ als vies beschouwd, blijft klagen en in de herhaling valt i.p.v. nieuwe oplossingen verzint, zal de ”change” waar vele Surinamers het over hebben, niet plaatsvinden. Het woord ‘politiek’ opent namelijk deuren. Dat politici deze deuren niet presenteerden of zelfs gesloten hielden is een andere zaak. Het wordt daarom tijd om meer deuren te bouwen voor de burgers van Suriname.

Ik gun mijn geboorteland succes. Succes op alle vlakken, voorspoed in alle lagen van de samenleving en positieve verandering in het leven van elke burger. Politiek is een hulpmiddel om dit succes te behalen en het zou zonde zijn om een streep te zetten door dit woord, alleen omdat men niet begrijpt hoe dit hulpmiddel ingezet kan worden of omdat zij het gevoel hebben dat er toch geen verandering komt, omdat zij hier te ver van af staan.

Ik snap het. Politiek werd ook bij ons gezien als het spel van andere mensen – het valse en manipulatieve spel wat gespeeld wordt om zoveel mogelijk macht uit te oefenen. Iets van superieuren, ver weg van de verhalen binnenshuis, met moeilijke woorden en discussies die zich achter gesloten deuren afspeelden.

En in de aanloop van de verkiezingen begon daarom het klagen. “Ik stem niet voor ze, ze doen toch niets”. “Het is allemaal kinderachtig”. Of juist het omgekeerde: “Ik stem voor X, want dat doe ik altijd”, zonder echt meer te weten waarom. En jawel, dit keer is mij nog een andere dimensie opgevallen in Suriname: de rassen discussie, of eerder: discriminatie. Op social media zag ik opmerkingen heen en weer gegooid worden tussen partijen die ik hier niet zal herhalen. De VHP werd daarbij geassocieerd met Hindoestanen en de NDP met creolen. Weer ingekaderd, weer gestandaardiseerd, zonder het doel voor ogen te houden: het verbeteren van Suriname.

Ik heb vanwege bovenstaande redenen nooit interesse gehad in de politiek. De afgelopen jaren is dat wel anders geworden. Ik ben het politieke spel beter gaan begrijpen. Sterker nog: ik ben de impact van de politiek op ons hedendaagse leven beter gaan begrijpen. Het kan veel (positief) veranderen, ook voor jou. Of nog beter: jij kunt veel positief veranderen. Maar daarvoor moet je beseffen dat politiek van ons allemaal is.

Het woordenboek ‘Van Dale’ kent de volgende betekenis toe aan het woord ‘politiek‘: alles wat met het besturen van een land, provincie, gemeente enz. te maken heeft.

Dit vind ik redelijk luchtig en afstandelijk klinken. Ook in vele media berichten vind je deze afstandelijkheid terug als het gaat om politiek. Niet iets voor jou en mij. Het omgekeerde is juist waar. Politieke partijen streven meerdere doelen na op grootschalig niveau, zoals eerlijk onderwijs voor iedereen en het bestrijden van criminaliteit. De politiek geeft antwoorden op maatschappelijke vraagstukken die wij individueel niet kunnen oplossen. Maar om deze maatschappelijke vraagstukken helder te krijgen moet men zicht hebben op de maatschappelijke problemen.

En dit is o.a. ook jouw verantwoordelijkheid. Zelf heb ik een hekel aan mensen die op de bank klagen over van alles en nog wat, zonder mee te helpen, mee te denken of op z’n minst kenbaar te maken met welke problemen zij kampen. Er kunnen geen oplossingen bedacht worden als men niet op de hoogte is van de problemen van jou en je omgeving.

Net als in het personeelsbestand en bestuur van bedrijven ben ik van mening dat de politieke partijen ook een afspiegeling moet zijn van de bevolking. Dit betekent dus ook dat er genoeg vrouwen vertegenwoordigd moeten zijn in politieke partijen (zie het interview met Devika Partiman, oprichter van Stem op een vrouw). Dit zal effect hebben op zaken als besluitvorming en de problemen die aangekaart worden. Meer vrouwen in de politiek heeft een positief effect op o.a. de nationale industrie en betrekkingen met buurlanden. Met eigen ogen zie ik het positieve effect hiervan op minder grote schaal: in het bedrijfsleven en binnen overheidsinstanties. Eenzijdige visies en herhaling moeten tegengegaan worden door verschillen te belichten.

De politiek in Suriname moet laagdrempelig worden. Het moet men energie geven. Het moet men inspireren om kansen te creëren en leren hoe zij die kansen ook moeten pakken. Surinamers moeten zichzelf terug zien in de speeches van leden van politieke partijen en zichzelf kunnen vinden in de problemen die zij bestrijden en hetgeen waar zij beleid voor schrijven. De politieke discussies moeten niet gevoerd worden door een deel van de bevolking die zich superieur voelt en veel te ver weg staat van de dagelijkse problemen van de Surinamers, maar de discussies moeten gevoerd worden met en door diverse groepen in Suriname. We moeten het niet hebben over ego’s en eigen belang, maar over het belang van het volk.

Ik zou graag willen zien dat de kloof tussen de politiek en de Surinaamse burgers de komende jaren verder verkleind wordt. De houding tegenover de politiek moet veranderd worden. Ik heb hierbij vooral alle vertrouwen in de huidige en volgende generatie, en zeker nu ik steeds meer Surinamers in mijn netwerk heb die onder deze doelgroep vallen.

Tot slot, als partijen, ambtenaren en medewerkers de problemen verzameld hebben, betekent dit niet dat ze deze één voor één kunnen oplossen. Hier is een lange adem voor nodig, er speelt namelijk veel. Dit betekent dat er keuzes gemaakt moeten worden, waarbij o.a. gekeken wordt naar impact en urgentie. Mocht jouw probleem of visie maar niet op de agenda komen, maak er dan zelf werk van en ga niet klagen dat er “weer niets wordt gedaan”. Zoek naar mogelijkheden en oplossingen. Er zijn vele verenigingen en groepen waar je je bij kunt aansluiten. Of je gaat vrijwilligerswerk doen bij een politieke partij of instantie (je leert veel, je rolt het vak in, je ziet met eigen ogen hoe het werk gedaan wordt en het is ook nog goed voor je CV). Of je begint laagdrempelig: lees elke dag de krant, kijk het nieuws en analyseer wat je opvalt. Voer de discussie met je netwerk. Blijf erover praten en blijf op de hoogte. Zoek naar oplossingen en stop met napraten en klagen. Want daar help je niemand mee, zeker niet jezelf.

Over vijf jaar hoop ik een aantal van jullie terug te zien in de Surinaamse politieke partijen. En in de aanloop hoop ik dat iedereen betrokken blijft. Politiek moet geen vies woord meer zijn. Een van mijn angsten zijn mensen die elkaar napraten. Dat is gevaarlijk. De komende jaren hoop ik te zien dat mensen in Suriname hun eigen stem vinden en deze ook publiekelijk durven te uiten. En ik wens mijn geboorteland verandering toe. En die komt er zeker. Daar ben ik van overtuigd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s