Verwachtingen van de vrouw

Onlangs las ik een artikel in de Linda over gendergelijkheid op de werkvloer. Het onderwerp trok mijn interesse en ik ben verder gaan zoeken naar informatie hierover. In dit artikel schrijf ik over mijn bevindingen. Verder vertel ik over mijn ervaring betreft de verwachtingen van de vrouw in de Hindoestaanse cultuur.

Verwachtingen van de vrouw buiten de gemeenschap

Op 8 maart 2020 was het internationale vrouwendag. Ter ere van deze dag heeft The Economist een lijst opgesteld genaamd: ‘Glass-ceiling index’. In deze lijst zijn 29 landen onderzocht betreft vrouwemancipatie en zijn de landen gerangschikt met op nummer 1 IJsland en op nummer 29 Zuid-Korea. Nederland staat op nummer 24, wat aantoont dat er op het gebied van emancipatie nog genoeg te doen valt (The Economist, 2020).

In het onderzoek dat heeft geleid tot deze resultaten zijn onder andere de volgende onderwerpen onderzocht: salaris, participatie in de beroepsbevolking, kosten voor kinderdagverblijven en vertegenwoordiging in topposities (The Economist, 2020).

Een grote rol hierin speelt ook deeltijdwerk. In Nederland werken veel vrouwen parttime in vergelijking met andere Europese landen. Uit een rapport van Europese denktank Oeso van eind 2019 blijkt dat bijna 60 procent van de werkende vrouwen in Nederland parttime werkt, wat bij mannen nog geen 20 procent is. Daarnaast besteden vrouwen twee keer zoveel tijd aan zorgtaken en onbetaald werk dan mannen (AD; Veel meer vrouwelijke parttimers in Nederland dan in de rest van Europa, 2019).

Momenteel stoppen steeds minder vrouwen met werken, of zij gaan minder werken als zij kinderen hebben. (CBS.nl; Opleiding en werk, 2020). Toch vinden mannen en vrouwen dat de zorg voor kind en gezin het beste bij de vrouw past (Linda; Nederlandse meerderheid: ‘Zorgtaken in huis passen meer bij de vrouw dan bij de man’, 2020). Ik geef toe dat ik ook de gedachte heb om minder te gaan werken zodra ik kinderen heb, om dan weer meer te gaan werken als deze naar school gaan. In mijn omgeving zie ik dit ook merendeels gebeuren.

De overheid wilt het voor zowel mannen als vrouwen gemakkelijker maken om werk en zorg te combineren (Rijksoverheid.nl, vrouwen aan het werk). Eind vorig jaar stemde de Tweede Kamer in met een vrouwenquotum voor raden van commissarissen van bedrijven (RU.nl; vrouwenquotum, 2020). Het wettelijk streefcijfer is 30 procent maar deze wordt tot heden niet gehaald. We hebben dus nog een lange weg te gaan om in die top 10 van de ‘Glass ceiling index’ te komen.

Verwachtingen in de Hindoestaanse cultuur en mijn ervaring

In mijn jeugd heb ik vaak mee gekregen dat een vrouw zich op een bepaalde manier moet kleden en gedragen. Er is altijd nadruk gelegd op studeren en hard werken zodat we goed konden leven. Mijn ouders zijn vroeger streng geweest, maar hebben mij nooit gepushed om te studeren tot minimaal Hbo-niveau en verder. Wat studie betreft werd ik gestimuleerd om het beste uit mezelf te halen.

Later kwam ik in aanraking met Hindoestaanse ouders die daar anders over dachten. Er waren ouders die hun kinderen steeds pushten zodat zij minimaal Hbo-niveau behaalden, niet denkend aan de kwaliteiten van hun kind en of dat bij hun kind paste. Zij leerden de kinderen dat je pas ‘slim’ was als je een hbo studie had afgerond en dat men met een hbo achtergrond meer geld kon verdienen. Iedereen onder dat niveau werd dom genoemd en lager geschoolden zouden geen goede toekomstperspectieven hebben. Deze ouders waren vaak zelf niet hooggeschoold en spraken uit eigen ervaring, maar er zaten ook ouders tussen die aanzien wilden hebben in de familie.

Naarmate ik ouder werd, begreep ik vanwege verschillende ervaringen wat men van mij verwachtte als vrouw. De ideale Hindoestaanse vrouw moest kunnen koken, schoonmaken, alles in het huishouden doen, mooi zijn, lang zijn, natuurlijk lang zwart haar hebben, lichte huidskleur hebben maar ook nog eens hoog opgeleid zijn, baan met hoge functie hebben, goed verdienen en ambitieus met carrière bezig zijn. En dan ben ik niet eens begonnen aan de lijst met criteria zodra je moeder bent. Ik weet dat vrouwen in de Hindoestaanse cultuur als Lakshmi worden beschouwd, maar met al die verwachtingen nemen zij het wel erg serieus, wij hebben immers maar twee handen.

Uit mijn ervaring kwamen deze verwachtingen vaker vanuit andere vrouwen, wat ik altijd heel jammer vond en moeilijk begreep. Vrouwen zouden toch juist moeten weten hoe het voelt als er vooroordelen zijn over hen? Waarom zou je dit dan voortzetten? Ook in mijn omgeving merk ik bij leeftijdsgenoten dat ze proberen aan deze verwachtingen te voldoen en dat ze een bepaald imago in stand willen houden, terwijl dit imago tegenstrijdig is met hun persoonlijkheid. Het is jammer dat er vandaag de dag nog vrouwen gebukt gaan onder de last van deze verwachtingen en de wil om deze te honoreren. Je zou denken dat wij, vooral in deze ‘moderne’ tijd met zoveel mogelijkheden, de stereotypering doorbreken en laten horen hoe wij daar werkelijk over denken.

Al deze verwachtingen gaven mij een complex en zorgde ervoor dat ik mezelf steeds maar pushte om aan de verwachtingen te voldoen. Op een gegeven moment herkende ik mezelf niet meer en ben ik mezelf opnieuw gaan uitvinden. Dit was lastig in het begin, maar door rust te nemen en afstand te doen van de mensen die deze verwachtingen hadden ben ik uiteindelijk geworden wie ik wil zijn. Omring jezelf met mensen die net zo denken als jij, mensen die je tillen naar een hogere level van zelfrespect en zelfwaardering. Er zijn helemaal geen criteria waar wij aan moeten voldoen; zolang we gelukkig zijn met onszelf komen we al ver. Iedere vrouw is mooi zoals ze is, niemand is perfect.

Gelukkig zijn er veel mensen in zowel de oudere als de jongere generaties Hindoestanen die niet zo denken en heb ik zulke mensen ook leren kennen. Ik ben blij dat ik platformen heb leren kennen zoals hivancommunity en dat ik middels mijn columns mijn ervaringen en kijk op bepaalde onderwerpen mag delen met anderen en van anderen kan leren. Laten we samen zorgen voor een geëmancipeerde Hindoestaanse samenleving in Nederland en Suriname, herdenk 8 maart ieder jaar als internationale vrouwendag and be you!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s