Je bent een echte desi vrouw als…

Love him or hate him, maar ik ben een grote fan van wijlen schrijver Anil Ramdas. In zijn boeken leerde ik meer over de meerlagige identiteit. Heel simpel gezegd betekent het dat je identiteit niet in één hokje valt te plaatsen. Als ik mezelf hierbij als voorbeeld neem ben ik een Nederlandse Surinaamse-Hindostaanse, waar sinds 8 jaar ook een vleugje Belg bij hoort.

Ik kan hierdoor dansen op baithak gana en chutney maar kan evengoed los gaan op house en trance. Of ik nu draai met mijn heupen of sta te hakken, op geen enkel moment verloochen ik mijn identiteit. Al deze dansbewegingen zijn er namelijk een onderdeel van.

Uiteraard ben ik natuurlijk niet de enige met een meerlagige identiteit. Iedereen uit de Indiase diaspora heeft dat en deze groep is groot. Onze diaspora beslaat het gebied van Fiji tot Florida, dat is bijna de gehele aardbol. Je zou hierdoor bijna denken dat we weinig met desi’s uit andere landen gemeen hebben. 

Maar niets is minder waar. Inmiddels zijn de Surinaamse-Hindostanen al minstens vier generaties weg uit India. Toch kampen we nog met dezelfde problemen als de generaties die veel later dan wij uit India zijn vertrokken. Ik heb eigenlijk nooit begrepen hoe het kan dat wij zo goed geïntegreerd overkomen op de buitenwereld. Terwijl we achter de voordeur nog zo traditioneel kunnen zijn.

In een boek van Radjinder Bhagwanbali leerde ik over trots bij Indiërs en Hindostanen. Blijkbaar zijn wij heel trots op onze cultuur. Vandaar dat wij ons er nog steeds zo aan vastklampen. Als ik dit vertaal naar mijn eigen leven klopt dat best. Mijn overgroot opa kwam nog uit India. Daarom heeft mijn opa de liefde voor India en de Indiase cultuur er nog nét niet ingeslagen bij ons. Overigens werkte dit averechts bij me, maar dat is stof voor een andere column.

Toen ik stuitte op de podcast Brown Girl Confessions wist ik dat het niet over dezelfde bekentenissen zou gaan als die afkomstig uit de hit van Usher: ‘these are my confessions’.  Ik ben sowieso niet kapot van podcasts omdat het tegenwoordig heel ‘hip & happening’ is om er één te hebben. Het maakt het daarom lastig om het kaf van het koren te scheiden en een leerzame te vinden.

Maar mijn lichte argwaan bleek volledig ongegrond. Deze 8-delige podcast gaat dieper in op de problematiek die schuilt in de desi gemeenschap. Zelf komt de Punjabi host uit het Verenigend Koninkrijk, maar interviewt voor de episodes desi vrouwen uit alle uithoeken van de wereld. Iedere vrouw is een expert op haar gebied en een wijdverbreid scala aan noodzakelijke onderwerpen komt aan bod. Dat zijn zaken als mentale problemen, zelfmoordneigingen, partnergeweld en verstoting. Zaken die onderbelicht blijven omdat bijna niemand zich eraan waagt om deze onderwerpen bespreekbaar te maken. Zelfs ik was er sprakeloos van en geloof me, mij stil krijgen is echt heel moeilijk.

Door te luisteren naar hoe anderen hun obstakels hebben overwonnen, zijn we eerder geneigd om de hand in eigen boezem te steken en aan onze eigen problemen te werken. De afleveringen grijpen je naar je lurven omdat sommige vrouwen uit de Indiase diaspora dezelfde obstakels ervaren.  

Je bent namelijk een echte desi vrouw als: 1, je weet wat manaj ka bholi (=WaT zUlleN dE aNdEreN zEggEn?!!) betekent. 2, bemoeizuchtige ‘aunties’ hebt. 3, je leven al van wieg tot doodskist voor je is uitgestippeld. 4, je bang bent om niet aan het verwachte plaatje te voldoen. Daarom hebben we zoiets als Brown Girl Confessions nodig. Het geeft ons op een niet belerende toon, net het extra zetje om voor onszelf op te komen. Het is gewoon even 3,5 uur for us by us: voor ons geproduceerd door ons geproduceerd.

Dat nu de tijd is aangebroken dat wij problemen in onze gemeenschap aanpakken, is eigenlijk best logisch. Voorheen waren wij als migranten voornamelijk bezig met het overleven en integreren in de landen waarin we zijn terechtgekomen. Nu zijn we de pompen of verzuipen-fase voorbij en hebben we tijd om naar onszelf als gemeenschap te kijken. Mede dat we nu bloot zijn gesteld aan andere culturen, leren we wat wij in onze gemeenschap kunnen verbeteren. Zo maken we het leefbaarder voor onszelf en voor elkaar.

Inmiddels zitten we ook al een tijdje in de 3de antiracisme golf. Niet dat iedereen binnen de Indiase diaspora hier extreem veel mee doet, maar dat is een discussie voor een andere column. Aan de ene kant is dat een klein beetje begrijpelijk en ik hoop dat andere bevolkingsgroepen dit begrijpen. Ook al zijn er momenten geweest in de geschiedenis dat wij hebben teruggevochten, in onze cultuur gehoorzaam je over het algemeen het gezag. Persoonlijk denk ik ook dat wij dermate lang gekoloniseerd zijn geweest, dat wij onze eigen stem een beetje is weggevaagd.

Helaas hebben wij onszelf nog niet genoeg gemobiliseerd om zij-aan-zij te vechten tegen racisme en discriminatie. Toch heeft de 3de antiracismegolf wel degelijk effect op ons als diaspora. Het dwingt ons namelijk onze eigen opvattingen te heroverwegen. Dit zijn bijvoorbeeld de opvattingen die er bij ons zijn ingeslopen of ons gewoonweg zijn aangeleerd, colorism bijvoorbeeld. Toevallig wijdt de podcast hier ook een aflevering aan.

Als ik jullie HïVAN lezeressen een tip zou mogen geven dan zou ik jullie de Brown Girl Confessions podcast aanraden. Het duurt maar 3,5 uur. Als je naar een 3 uur durende Bollywoodfilm kunt kijken, dan moet dit ook wel lukken. Al is het maar dat je de denkbeelden van je eigen gemeenschap beter leert kennen. Nog belangrijker is dat je ze dan kunt bestrijden, mits het achterlopende of achterhaalde denkbeelden zijn. Dit kunnen opvattingen zijn die je allang kent maar ook opvattingen over zaken waar je normaal niet bij stilstaat. Hoe onze gemeenschap bijvoorbeeld omgaat met zieke mensen. De podcast wijdt ook hier overigens ook een aflevering aan: ‘Breaking down stigmas’.

Als een ex-borstkankerpatiënt weet ik als geen ander dat onze mentaliteit jegens zieke personen echt moet veranderen. Nu krijg je als zieke een dikke streep door je naam en tel je eigenlijk niet meer mee. Wij als gemeenschap kunnen echt beter dan dat. Zieken in onze gemeenschap verdienen ook echt beter dan dit. Help jij als verantwoordelijke desi mee om deze stigma de wereld uit te helpen?

Dit was mijn spreekbeurt. Zijn er nog vragen?

Geschreven door Santoecha Rangai

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s