Love, marriage & please don’t talk about a baby (carriage)

In mijn vorige blogpost heb ik jullie een kijkje gegeven in één van de grootste teleurstellingen die Rajiv (mijn man) en ik als stel hebben meegemaakt. Desondanks hebben we ons hier doorheen geslagen en zijn wij op 30 juli getrouwd, maar niet helemaal op de manier die wij in april gepland hadden…

Het afgelopen jaar kon ik alleen maar denken aan hoe ik in mijn big ass wedding dress naar het altaar zou lopen (hopelijk zonder te vallen), waar al onze vrienden en familieleden ons het ja-woord tegen elkaar zouden zien zeggen. Uiteindelijk hebben we op de dag zelf gegeten in Kasteel Oud-Wassenaar en daarna een borrel gehad in Grand Café Dreams in Den Haag. Onze trouwdag was niet zoals wij het in eerste instantie gepland hadden, maar door Corona is het uiteindelijk een hele liefdevolle en intieme dag geworden met de mensen om ons heen waar wij altijd op kunnen rekenen. En dat is voor mij het allerbelangrijkst.

Na de bruiloft zijn wij een paar dagen naar Parijs geweest en ik snapte toen pas waarom het belangrijk is om een ‘huwelijksreis’ te hebben. Al was dit meer een huwelijkstripje. Dus voor wie nog gaat trouwen en die niet naar zijn/haar droom huwelijksreis kan, boek aub alsnog even een paar dagen weg met z’n tweetjes. Je gaat het echt nodig hebben en het zorgt ervoor dat je met z’n tweeën kan nagenieten van de bruiloft zonder gestoord te worden door het dagelijkse leven.

De dag na onze trouwdag gingen wij met de auto naar Parijs. Er was daar toen nog geen code geel/oranje/rood. Wij hebben hier echt enorm genoten want, ja, het is PARIJS. Er was alleen één ding waar ik mezelf aan ergerde dat weekend en mijn irritatie is de afgelopen tot een nieuwe hoogte gestegen.

Elke keer als wij het erover hadden dat wij net getrouwd zijn, vroegen mensen direct wanneer de baby’s komen. In mezelf dacht ik constant: ‘Hoe komen ze? Met de boot, ooievaar of toch met de trein?’. Maar goed, dat zijn flauwe grapjes die ik maar voor mezelf hield. Als een boer met kiespijn lachte ik de vraag weg en begon ik over een ander onderwerp. Op de laatste avond in Parijs gingen wij eten bij een Indiase restaurant (dat doen wij altijd op vakantie; bij een Indiër en bij een Hard Rock Café eten). De sfeer was echt heel goed en we hadden het naar ons zin. Tot één van de obers een gesprekje aanknoopte met Rajiv. Binnen 25 seconden begon hij over kinderen en dat die belangrijk zijn om te krijgen, nadat je getrouwd bent (vooral die nadat je getrouwd bent hè, want ho maar als iemand een kind krijgt en niet getrouwd is, dan is het ineens een groot probleem). Ik haakte af en nam nog een slokje van m’n drankje. Rajiv maakte nog wat grapjes met hem en op een gegevens moment zei die man dat hij ons over 10 jaar weer terug wilde zien om onze anniversary te vieren (heel lief van hem). Daarachteraan zei hij dat we wel MET onze kinderen moesten komen, anders zou er iets mis zijn met onze huwelijk (niet zo lief van hem).

Begrijp me niet verkeerd, als het me gegund is dan zou ik graag kinderen willen, maar… en dan komt nu de grote maar waar Hindoestanen/Indiërs/zoveel andere culturen die ik ken niet tegen kunnen… MAAR ik wil pas kinderen wanneer ik zeker weet dat wij in de behoeftes van een baby kunnen voorzien, wanneer wij de ruimte ervoor hebben, wanneer ik het gevoel heb dat ik er klaar voor ben, wanneer wij tot rust zijn gekomen van een rumoerige periode en het allerbelangrijkste; wanneer wij dat zelf willen!

In 2017 heb ik voor de Metro een column geschreven dat vrouwen meer zijn dan babymachines. We zijn nu in 2020 en ik ben het er nog steeds mee eens. Het moet echt eens afgelopen zijn dat iedereen zich constant bemoeit met of en wanneer vrouwen aan kinderen zouden moeten beginnen. Elke vrouw is anders en elke vrouw heeft andere doelen, dromen, wensen en toekomstperspectieven. Je kan daarnaast ook nooit weten wat er achter gesloten deuren gebeurt en met welke struggles mensen zitten. Misschien heeft een stel wel heel erg veel moeite om zwanger te worden. Hoe pijnlijk moet het voor hen zijn om die vragen te moeten aanhoren?  Daarnaast zijn er ook vrouwen die geen kinderen willen. Die wens hebben zij niet. Of het nu is, omdat zij gewoonweg geen kinderen willen, of omdat zij vinden dat er al genoeg kindjes op de wereld zijn die geen stabiele leefomgeving hebben. Vrouwen moeten de kans krijgen om die keus te maken samen met hun partner, in plaats van de mening van de rest van de wereld in hun achterhoofd te hebben. Het is niet niks om voor een baby te gaan. Een baby neemt veel verantwoordelijkheden met zich mee en voordat iemand zo’n grote stap zet, moet diegene er wel zelf volledig 100% achter staan.

Ik ben iemand die zich heel goed in anderen kan verplaatsen, maar soms is het toch best lastig om je in de gedachtegang van een man te verplaatsen. Daarom heb ik Rajiv gevraagd wat hij hiervan vindt en om te vergelijken of zijn ervaring overeenkomt met de mijne. Hij heeft wel door dat mensen het steeds vaker vragen sinds wij getrouwd zijn en dat de verwachting bestaat dat je snel aan kinderen moet beginnen. Maar hij vindt het niet nodig om daarop in te gaan of zich daardoor te laten beïnvloeden, omdat het ‘none of their business’ is. Hij is wel van mening dat als mensen merken dat één stel of één vrouw onder druk wordt gezet om asap aan kinderen te beginnen dat iemand daar wat van moet zeggen. Het is niet aan anderen om dit soort belangrijke keuzes op te dringen en als je dat opmerkt in je omgeving, dan mag je zeggen dat ze zich met zichzelf moeten bemoeien en dat hen ze niks aangaat. Ik ga maar wat meer van zijn gedrag en gedachtegang overnemen. Het zit in mij om toch altijd wel in te willen gaan op dit soort dingen en daardoor zorg ik ervoor dat het mij langer bezig houdt dan nodig. De enige baby waar ik mezelf druk om wil maken, is een food baby.  

Geschreven door Shantal Gopal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s