#HÏVAN: Eerste vrouwelijke Nederlandse Black Belt YASMIN SEWGOBIND over vrouwen & sport

Kun je jezelf voorstellen?

Hallo dames! Mijn naam is Yasmin Sewgobind, 37 jaar en geboren in Amsterdam. Groot deel van mijn jeugd heb ik doorgebracht in Weesp, niet te ver van Amsterdam. Mijn typische kenmerken? Nieuws- en leergierig, gepassioneerd, ambitieus, doorzetter, energiek!

Uit wat voor familie kom je?

Hoewel allebei mijn ouders Hindoestaans zijn, is mijn vader van de Islamitische ‘ kant’  en van mijn moeders kant van de ‘Hindu’ kant. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik zeven was. Ik heb daarom een overwegend ‘Nederlandse’ opvoeding genoten gezien mijn stiefvader Nederlands is en mijn moeder nauwelijks de religie beoefend.

Hoe zou je je opvoeding omschrijven?

Mijn opvoeding is zeer divers. Tot ongeveer mijn negende jaar met een Islamitische insteek en daarna eigenlijk vrij van religie. Ik heb op vier verschillende basisscholen gezeten, van Dalton, openbaar en Christelijk. Het was voor mij vrij normaal om te wisselen van school. Ik wist ook niet beter. En ik denk ik daarom misschien ook soms echt naar verandering verlang, een plotselinge change of scenery or situatie. Van jongs af aan gingen wij om het jaar naar Suriname, maar later ook naar landen zoals Spanje, Frankrijk, Griekenland, Amerika en Canada! Verder heb ik een vrij vrije opvoeding genoten. Ik mocht uit in mijn jonge tienerjaren naar cafe’s, had mijn eerste vriendje als 14 of 15 jarige en vanaf mijn 21ste reisde ik alleen de wereld af om te trainen en wedstrijden te doen.

Welke drie levenservaringen hebben jou gevormd als persoon? En waarom?

Sport

Sport was geen onderdeel van jeugd, zoals je misschien zou verwachten. In tegenstelling! Ik leerde op latere leeftijd zwemmen en fietsen en hield niet van gymles. Het was ook niet iets dat vanuit mijn opvoeding echt werd gestimuleerd. Ik heb eventjes aan Jazz ballet gedaan, dan vond ik te gek. Ik droomde ervan om op te treden. Helaas stopte de lessen. Volleybal vond ik ook interessant vanwege het competitie-element. Maar dat was beperkt in de lichamelijke opvoeding lessen.

Eind tienerjaren, rond mijn achttiende voelde ik een leegte, ik was opzoek naar iets dat mij betekenis gaf, een hobby, een passie..! Ik probeerde in eerste instantie op mijn negentiende de sportschool uit. Al snel was ik verkocht en werd dat mijn leefstijl. Kort daarop ontdekte ik martial arts, dat trok nog meer mijn interesse. Martial arts was goed voor mijn zelfvertrouwen, sociale gezondheid en een goede uitdaging, maar er was meer. Het was voor mij de reden om op te staan, mijn passie! Met name Braziliaans Jiu Jitsu. Het is een sport dat grote invloed heeft uitgeoefend op mijn mentaal, fysiek en sociaal niveau.

Scheiding

Nog voordat mijn dochter haar eerste jaar had bereikt, wilde mijn voormalige partner ons verlaten. Dat was een harde klap. Zeker in het buitenland zonder mijn vertrouwde sociale kring en kersverse moeder met mijn kleine baby. Daarnaast werkte ik full time. Het was intens en in één klap alle verantwoordelijkheden op mijn schouders. Gevolg was een burn out en depressie (achteraf gezien). Tegelijkertijd is deze periode ook hetgeen wat mij uiteindelijk superdicht bij mezelf heeft laten komen, sterker en onafhankelijker en verantwoordelijker dan ooit heeft gemaakt. En ik ben daar erg dankbaar om. Ik had deze ervaring nodig om in a fast forward way de wijzere, sterkere en stabielere versie van mijzelf te worden.

Het moederschap

Moederschap is waarschijnlijkste de grootste gamechanger. Een grote verantwoordelijkheid om jouw eigen kleine meid een gezonde opvoeding te geven zodat zij straks zelf op haar eigen benen kan staan. Heel mooi en pittig, voor niets gaat de zon op :).

Je bent de eerste vrouwelijke blackbelt. Kun je meer vertellen over je passie/carrière?

Op 21 jarige leeftijd stelde mijn zusje voor om deel te nemen aan kickbox lessen op het USC in Amsterdam. Ik was niet heel enthousiast, maar ik stond er voor open (hoewel ik altijd de kat uit de boom kijk, is mijn nieuwsgierigheid groter). Echter was de cursus al volgeschreven, dus werd het karate. De eerste karate les was geweldig. Ik voelde mij direct empowered. Ik herinner mij ook dat een vrouwelijke black belt de sensei hielp. Ik vond dat indrukwekkend. In deze tijd ging ik ook nog fanatiek naar de sportschool, en de fitnessinstructeur die op de hoogte was over mijn nieuwe belangstelling in martials art, stelde mij voor aan jongen die kickboksen en BJJ beoefende. Ik was met name geïnteresseerd in het kickboksen, maar deze jongeman nodigde mij uit voor zowel kickboksen als BJJ. Zodra ik deze twee sporten probeerde, stopte ik met karate. Het was vooral de sport zelf wat mij inspireerde. Uitdagend, energiek en full contact.

De vraag is, wat is succes? Zijn het titels die je wint, het feit dat je doorgaat ondanks de resultaten van wedstrijden? Mijn grootse succes is de enorme invloed die het heeft op mijn leven. De wedstrijden, hoe je onder grote druk presteert, hoe groot de wil is, de commitment, de discipline, maar ook de vele deuren die het heeft geopend. Door de sport veranderde ik een wereldburger. Ik reisde af naar Brazilië, Amerika en het Midden Oosten. Ik voelde ook de behoefte om de sport toegankelijker te maken voor vrouwen.

Hoewel ik afgestudeerd ben aan de UvA in Communicatiewetenschappen, heb ik twee jaar nadat ik mijn master behaalde en gewerkt te hebben als marketing manager in het Olympisch Stadion voor een luxe sportschool, gekozen voor een carrière in de sport zelf. Er zijn duizenden meiden in Nederland met dezelfde studieachtergrond als ik, maar er zijn er echter maar een handjevol die zoveel kunde en ervaring hebben in deze bijzondere sport. Ik ben ervan overtuigd dat BJJ onderdeel zou moeten in de opvoeding van alle meiden. In de Verenigde Arabische Emiraten is het onderdeel van nationale schoolcurriculum voor zowel jongens als meisjes! Zij hebben de afgelopen tien jaar flink geïnvesteerd in de sport, en dat is omdat zij weten hoe belangrijk deze sport is voor de jeugd, de politie en de militaire beweging.

Mijn grootste succes is uiteindelijk het coachen van meiden (in het Midden Oosten) en de sport toegankelijk maken. Het is een belangrijke sport als we het hebben over zelfvertrouwen, sisterhood en doorzettingsvermogen. Zijn dat niet de belangrijkste waarden die we vrouwen kunnen meegeven, vooral in deze tijd? Ik heb vijf keer een kamp georganiseerd, omdat ik graag vrouwen bij elkaar wilde laten komen om met elkaar te trainen met plezier. Elkaar helpen en verbinden. Met wedstrijden heb je alleen een kort competitieve interactie, maar is zoveel meer dat we eruit kunnen halen. Ook is het een fysieke vorm van spel, iets dat we veel te weinig doen, zeker zodra we ouder worden! Verder, iedere vrouw zou moeten weten hoe ze zichzelf kan verdedigen of sterker nog, kan aanvallen als zij op haar rug ligt!

Welk advies vanuit de sportwereld wil je meegeven aan de lezers?

Mensen zijn gemaakt om te bewegen, zoek een vorm die jou aanspreekt. We worden erg ongelukkig als we de hele dag op de bank zouden liggen en tv zouden kijken of zouden scrollen op de telefoon hoewel het erg aannemelijk is en snel een gewoonte wordt (I know, media is addictive). Het is belangrijk dat je je thuis voelt, gewaardeerd voelt en plezier beleeft bij de beoefening. Werk aan verschillende aspecten, kracht, mobiliteit en flexibiliteit. Daarnaast techniek en dan uiteraard spel. Zorg voor de juiste balans en luister goed naar je lichaam.

Vergelijk je vooral niet mannen, zij hebben ten eerste een ander biologische cyclus dan vrouwen. Houd rekening met de menstruatiecyclus, ken je lichaam. Een mooi boek is In the Flo van Alissa Vitti die dieper ingaat op dit onderwerp. Volg rolemodels, benader ze en stel vragen maar laat je niet ontmoedigen omdat zij misschien veel meer ervaring hebben. Ook zij zijn ooit begonnen met de eerste les, de eerste stap! Er zijn geheimen of short cuts, een goede coach, team en een portie discipline en innerlijke drive is what it takes (check The Talent Code) Focus op jezelf en vergelijk je niet constant met anderen.

I was lucky that social media wasn’t a thing back then… so it was by default easier to focus on myself and believe in myself. Dit heeft waarschijnlijk onvoorstelbaar veel bijgedragen aan mijn eigen journey. Further, don’t go for results, enjoy the journey. Toen in een witte band had, durfde ik in eerste instantie niet eens te dromen over de blauwe band. Het had zoveel waarde! Het ging om elke training beter te worden en te testen tijdens wedstrijden. Ik krijg vaak de vraag onder ander van mijn studenten, wanneer zij de volgende band krijgen, of direct zeggen dat ze de zwarte band willen. Ondanks dat ik op de hoogte ben van veelal Amerikaanse cultuur om je doelen helder voor ogen te hebben, ben ik er niet compleet mee eens.  Het gaat het erom om juist aligned te zijn met jou waarden, en dan komt het doel voor ogen. Most important thing is to live your true authentic life en be yourself.

Hoe zou je de Hindoestaanse cultuur omschrijven?

In het algemeen sterke familiebanden en rijke cultuur. Hindoestanen stammen af van sterke generaties die altijd hebben gestreefd voor een beter bestaan. Geen opgevers!

Zijn er taboes binnen de Hindoestaanse cultuur die invloed hebben op de positie van vrouwen? Zo ja, welke taboes kunnen belemmerend zijn voor Hindoestaanse vrouwen (max. 3)?

Niet je problemen laten zien. Ik denk dat dát juist het grootste probleem vormt. Deel je problemen, wees transparant en zie hoe je elkaar kunt ondersteunen.

Afwijken van de norm. Beperkt worden tot de traditionele norm. Angst en onzekerheid belemmert Hindoestaanse vrouwen om iets te proberen dat anders is, dat afwijkt van de norm.

Wat wens je Hindoestaanse vrouwen de komende jaren toe?

Ik wens Hindoestaanse vrouwen veel kracht toe. Zij hebben immens veel kracht in zich en het is van belang dat zij dicht bij zichzelf staat to tap into their power. De eerste relatie die zij nodig heeft, is een relatie met haar zelf. Belief in yourself sister!


#HÏVAN

Hivancommunity heeft als doel om de positie van de Hindoestaanse vrouwen te versterken in Suriname en Nederland. We moeten een inhaalslag maken op het gebied van emancipatie. Het platform heeft meerdere concepten: interviews, een magazine en in de toekomst volgen (internationale) projecten. Het is een kennisplatform, aangezien kennis er mede voor kan zorgen dat vrouwen uit een ongewenste sociale context kunnen bewegen. Het moet een platform zijn waar vrouwen vragen kunnen stellen die ze nergens anders kunnen stellen. Waar ervaringen gedeeld worden die normaliter als taboes worden bestempeld. De interviews moeten inspireren en adviezen geven. De scherpe columns moeten zorgen voor herkenbaarheid en bruikbare adviezen. En de projecten moeten leiden tot zichtbaar resultaat. >> Lees meer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s