iHÏVAN

Twee jaar geleden vroeg ik mij af waarom Hindoestaanse Vrouwen zo weinig in het nieuws waren. Ik besloot te Googlen. Tot mijn verbazing vond ik talloze krantenartikelen met schokkende berichten. Elk jaar plegen ongeveer 200 Hindoestanen zelfmoord door de dwingende omgeving (Volkskrant, 2004). Er zijn nog geen eenduidige verklaringen voor het feit dat 1 op de 5 Hindoestaanse meisjes een zelfmoordpoging heeft gedaan (het Parool, 2009).

Mijn verbazing duurde niet lang nadat ik “dwingende omgeving” las. Ik snapte namelijk precies wat daarmee werd bedoeld. Ondanks dat ik er zelf nooit aan zelfmoord heb gedacht, kan ik mij heel goed voorstellen dat dit voor sommigen als enige uitweg wordt gezien. Maar dat is het niet.

HÏVAN is er speciaal voor deze Hindoestaanse vrouwen. Deze sterke Hindoestaanse vrouwen die het gevoel hebben dat ze niet kwetsbaar mogen zijn en zich geestelijk verdoofd voelen. Vrouwen die moeite hebben met het vinden van balans tussen de Westerse en Hindoestaanse cultuur. Zij die zich ontzettend eenzaam voelen, omdat ze zich niet begrepen voelen door hun omgeving. De vrouwen die zich willen ontplooien, maar dit (nog) niet durven. Angst voor de weerstand die ze zullen krijgen. Degenen die voelen dat ze niet thuis horen bij de conservatieve oudere generatie, maar nog niet weten wat hun identiteit dan wél inhoudt. We hebben allemaal onze eigen vragen, maar zijn uiteindelijk toch identiek.

Ik had een sterk gevoel jegens deze vrouwen. Misschien omdat ik zelf nog opzoek ben naar mijn identiteit en nog met veel onbeantwoorde vragen zit. Mijn visie werd steeds sterker: het creëren van een grijs gebied voor de Hindoestaanse Vrouwen Anno Nu (HÏVAN), waarin zij zelf mogen bepalen wie zij zijn en wat zij doen. Zonder weerstand en druk van hun omgeving. Sterker nog: met steun van hun omgeving. Die steun kun je ontvangen op HÏVAN.

Wie ben ik?

Ik heb gekozen om (nu nog) anoniem te blijven, aangezien ik veel blogs in de ik-vorm wil schrijven. En als ik anoniem blijf, kan ik veel persoonlijker schrijven. Alle ‘ins en outs’. In mijn ogen is er vooral behoefte aan (h)erkenning. Hulpinstanties schieten vaak tekort, omdat het ontbreekt hieraan. Wat wij Hindoestaanse Vrouwen nodig hebben zijn succesverhalen, maar ook eerlijke verhalen van Hindoestaanse Vrouwen (de ervaringsdeskundigen) over opvoeding, identiteitscrisis, de Hindoestaanse cultuur, carrière keuzes, levensvragen en andere thema’s. Ik zie mijzelf dus absoluut niet als expert op dit gebied. Net als jij ben ik een ervaringsdeskundige die met HÏVAN Hindoestaanse Vrouwen wil helpen door mijn passie voor schrijven, ontwikkeling en mensen samenbrengen.

Voorstelronde 1

Hoe ik mijzelf zou voorstellen op een feestje? Ik zou mijn naam noemen, mijn leeftijd vertellen (tussen de 25-30 jaar, mijn afkomst (Hindoestaans), mijn gevolgde studie, mijn hobby’s opnoemen (lezen, Netflixen, yoga en meditatie) en mijn functie noemen.

Voorstelronde 2

Hoe ik mij voorstel op HÏVAN? Als een Hindoestaanse Vrouw die is opgegroeid met gescheiden ouders: een conservatieve, autoritaire vader en een overbezorgde, controlerende moeder. Ik heb moeite met keuzes maken, omdat ik bang ben om fouten te maken. Vanaf kleins af aan wordt ik namelijk vergeleken met anderen. Dit is mijn maatstaf geworden. Succes stond voor mij gelijk aan een goede baan hebben en veel geld verdienen. In de pubertijd heb ik besloten om ‘Westers’ te worden. Alles wat met de Hindoestaanse cultuur te maken had vermeed ik. Zelfs het geloof, na jarenlang trouw bidden. Ik koppelde mijn negatieve ervaringen aan de Hindoestaanse cultuur en vond het verstikkend. Vervolgens werd ik een wandelend hoofd: ik dacht alleen rationeel na en drukte emoties weg. Ik was snel op mijn teentjes getrapt en oordeelde over alles en iedereen. Ik wou méér en de beste zijn. Ik voelde me superwoman en besteedde nooit aandacht aan mijn lichaam. In 2017 brak ik. Alles waar ik ooit aan vasthield leek niet meer bij mij te passen. Ik ben nu weer opzoek naar mijzelf. Ironisch, want de dingen die mij nu rust bieden hebben een Indiaas tintje (yoga en meditatie). Wie ben ik geworden en wie wil ik zijn? Wat zijn mijn drijfveren en wat is er voor mij belangrijk? Ik heb het gevoel dat andere Hindoestaanse Vrouwen dezelfde vragen hebben. Helaas kan ik de antwoorden niet vinden. Zullen we elkaar helpen?

Zie je het verschil? HÏVAN zal meer weg hebben van het tweede voorstelgesprek. Open, eerlijk, warm en persoonlijk. Hier kunnen we wat mee. Geen oppervlakkige shizzle, waardoor we ons alleen voelen.

Dus: welkom! Leuk dat je er bent. Ik hoop dat je hier vindt waar je naar zoekt. Mocht je vragen of tips hebben, mail mij alsjeblieft! Wil je misschien iets delen met andere HIVAN’s? Mail mij zeker! Wil je anoniem blijven? Geen probleem. Let’s make the change together. Stapje voor stapje, niets engs.